Bütün bu yeryüzü güzelliklerini ve tasalarını gözlerimin önüne seren Danyar’ ın türküleriydi. Bütün bunları nereden, kimden duyup öğrenmişti? Ancak vatanını çok seven uzun yıllar hasretini çeken bir insan söyleyebilirdi vatan türkülerini.
Siz de mi o ülkelere gittiniz Cemile`m ! O geniş bozkırda, hiç arkana bakmadan yürüyüp gittin! Yoruldun mu? Kendine olan inancını yitirdin mi? Öyleyse Danyar a yaslan.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Danyar başka bir şey söylemedi ama, o kısacık anlamsız görünen cevabı ile, savaşın öyle laf olsun diye anlatılacak bir konu olmadığını, uyumak için bir peri masalı dinler gibi dinlenemeyeceğini çok açık bir şekilde anlatmış oluyordu.
Sayfa 30
"Yoruldun mu, kendine olan inancını yitirdin mi? Öyleyse Danyar'a yaslan."
"Varsın Danyar'ın kaputu eski, pabuçları delik olsun! Ondaki ruh zenginliğinin bizim hiçbirimizde bulunmadığını çok iyi biliyordum ben."
"...Danyar, Cemile için söylüyordu. O, türküsünde Cemile'yi söylüyordu."