güneşi bekleyen çiçeklerin solgun yapraklarından sarı düşleri yeşertmiştik bir zamanlar. uzansak dokunuyorduk yıldızlara ya da gökten düşen üç elma da kucağımıza isabet ediyordu. seviyorduk yaşamayı, yaşatmayı. her beklenti gerçek olacak kadar karşımızda her acı içinden geçebileceğimiz kadar şeffaftı. bir adımımız dünyaya yeterdi, heyecanımızla dans ederdi kuşlar.
sonra ne oldu, nasıl oldu da 'adın' kadim bir yumruya dönüştü dokunduğum her ânımı kanatan. neresinden dönmeyi beceremedik güvenmenin, hangi sisti yarına inancımızı görünmez kılan?
open.spotify.com/track/0HaMowmOt...