"Hiçbir şey beni rahatlatmıyor. Ne deniz, ne güneş, ne ağaçlar, ne insanlar, ne filmler, ne de yeni aldığım elbiseler. Ne yapacağımı bilmiyorum. Gidip başımı ağaçlara mı vurayım, haykırayım mı, ağlayayım mı; bilmiyorum."
Hich chiz râhatam nemi-konad. Na daryâ, na âftâb, na derakht-hâ, na âdam-hâ, na film-hâ, na lebâs-hâ-yi ke tâze kharide-am. Nemi-dânam che kâr konam. Beravam va saram râ be derakht-hâ bekubam, dâd bezanam, gerye konam; nemi-dânam.
Füruğ Ferruhzad