“Gibi” yazının düşmanıdır. Kurnazlığın can çekiştiği yerdir. Ulaşılamayan imgesel bütünlük, Bir türlü yakalamayan ifade derinliğidir. Zihinden geçenle kağıda dökülenin farkıdır. “Gibi” yazarın kendine uzaklığıdır.
Yazıda,arkasına en çok saklanılan sözcüktür. Her cümleden kopuk ve aynı yoklukla cümleye kendi dışında bütün alakasızlıkları -yazmak -adına taşıma iddiasıdır. “ gibi” yazının bitti yerdir.
Mehmet