Nur Soycanlı
@daytodaylifes
İnstagram / daytodaylifes
12 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Geçen akşam -tesadüfen- bir arkadaşım, yeni yapılan bir çalışmayı yolladı. Bu çalışmanın sonucuna göre, çocuklukta travması olan insanların yetişkinlikte empati yeteneği daha yüksek oluyormuş. Adeta psişik güçleri varmış gibi, başka bir insanın hislerini daha o anlatmadan çok daha kolayca anlayabiliyor ve travma yaşamayanlara göre çok daha kolay bağ kurabiliyorlarmış. Hiç travması olmayan, sarayda bir prenses ya da prens gibi yetiştirilen bir çocuksa büyüdüğünde başka bir insanın kusurunu anlamadığı için belki çok daha kolayca yargılayabiliyor, dedikodusunu yapabiliyor. Ama travması olan insan, başka bir insanin da defolu olmaya ve tuhaf davranmaya hakkı olduğunu bildiğinden, daha zor asıp kesiyor. Yani aslında belki de bu tuhaf travmatik hikayelerimiz bizi daha iyi kalpli insanlar yapıyor. Siz de isterseniz bu hikâyemi yargılayabilir, "Delinin teki, zaten ailesinden belli," diyebilir, beni linç edebilirsiniz. Ama hepimizin ailesinde bazen anlatmaya utanacağımız derecede tuhaf şeyler yaşandığını kabul etmek, bu tuhaflıklarımız sayesinde başka insanların tuhaflıklarını anlayıp empati yapmak ve daha anlayışlı insanlara dönüştüğümüzü, gerçek bağlar kurabildiğimizi görmek de bir seçenek.
O hâlde soruyorum, ben sadece ailemden diye bu kadını sevmek zorunda mıyım? Bana sorarsanız, bana iyi gelmeyen kimseyi sevmek zorunda değilim ve sevmedim de.
Ne zekiydim ne aptal, ne ilginçtim ne sıkıcı; ve ne kadar çaba gösterip sabretsem de ne iyi olabilmiştim ne de kötü.
