Mah’ım dedim, gece utandı.
Hurşid’im dedim, seher kızardı.
Ey gönlümün Mihrabı,
Gecemin kandili, seherimin nuru.
Sen gül değilsin; güller senden renk ister.
Sen ay değilsin; ay senden parlaklık diler.
Adını ansam bahar iner toprağa,
Sussam hasret konuşur içimde.
Ben mecnun-ı sevdanım
Sen Mah-ı taban’ımsın
Şeb-i hicran geldi ansızın.
Subh-i visal beklerim bir pervane-i sûzanım.
نگاری🌼
Livaneli’nin aşkı, bekleyişi ve vicdanı iç içe anlattığı bir roman. Hikâye, farklı zaman ve mekânlarda savrulan karakterler üzerinden, insanların geçmişte yaptıkları seçimlerin hayatlarını nasıl belirlediğini gösteriyor. Roman yalnızca bir aşk öyküsü değil; politik baskılar, sürgün ve suçluluk duygusu gibi temalarla bireyin toplum ve tarih karşısındaki konumunu sorguluyor. Sade diliyle derin meseleler anlatan eser, beklemenin bazen umut değil, yüzleşme anlamına geldiğini güçlü biçimde hissettiriyor. Zülfü LivaneliBekle Beni .