D
@dd_ozcan
Değiştirmediğin şeyi seçmişsindir
597 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Okuduğum kişisel gelişim kitaplarında genellikle hayatımızda mutlu olduğumuzu ve çabalayarak bir yerlere gelebileceğimizi okudum. Bazı kitaplarda da hiçbir şeyi umursamadan kendi benliğimize odaklanmamız gerektiğini. Ancak bu kitapta hayatta mutluluk olduğu kadar mutsuzluk, acı, korku gibi karamsar duyguların da ele alındığını hatta bu karamsar duyguları severek benimsememiz gerektiğini okudum. Sevmediğimiz özelliklerimizi bile severek kendimizle barışmamiz gerektiğini ve hatta kendini değiştirip iyi bir insana çeviren kişinin dünyayı bile değiştireceğini okudum. Çünkü dünya,enerji,evren hepsi bizim kendi icimizdeymis. Genel olarak kitabi beğendim cunku çakralar, renkler, ritimler, yoga akla gelecek her şeye değişilmiş. Kitabın sonuna geldiğimde hayatımızda olan şeylere ne kadar az şükrettiğimizi ve hep karamsar olaylara odaklandigimizi fark ettim. Hızlıca okunan akıcı bir kitap bence. Okunması gerektiğini düşünüyorum çünkü ben hemen hemen her yerin altını çizdim. :)
Atatürk'ün en sevdiği roman olduğunu öğrendikten sonra hemen alıp okuduğum bir kitaptı. Kitabın içine girdiğimde 'acı insanı olgunlaştırır.'' sözünü iliklerime kadar hissettim.Size duygularınıza sahip çıkmanızı,asla pes etmemenizi ve ayın 15 günü karanlıksa 15 gününün aydınlık olduğunu anlatıyor. Aşk romanı tarafından ele alırsak da , birbirinin kaderi olan insanların er geç kavuştuğunu... Yaşadığım çağ sebebiyle kitapta bana abartı gelen yerler olsa da genel olarak kötü insanlar olduğu kadar iyi insanların olduğunu da anlatıyor. Kitap bittiğinde kitaba bir duygu yüklemek istersek bence bu naiflik olurdu... Kendi duygularımı Feride'nin duygularıyla karşılaştırdığımda neden bu kadar çok kendimizi kısıtlıyoruz ve insanlara mutlu gözükmeye çalışıyoruz diye düşündüm.Mutsuzsak ağlayabiliriz ve mutluysak gülebiliriz ancak Feride, Kamran'ın evliliğine eline gülün dikeni battığı için ağladı ve kendini kandırdığını biliyordu... Gerçekten çok güzel bir roman ve ben tam olarak hislerimi ifade edemesem de umarım ki herkes duygularını gizlemek zorunda kalmadan olgunlaşabilir. Ancak bu olgunlaşmanın zamanı geldiğinde olması dileğiyle. Okuyalım,okutturalım
İlk önce belirtmeliyim ki bu incelemeyi Serenad'ı dinleyerek yazıyorum. Normalde inceleme yazmakta çok iyi değilim ama bu kitaba yazmasaydım Max ve Nadia'ya haksızlık etmiş olurdum. Aslında bu kitabı
SPOİLER!!! Kitabı okumaya başladığımda istem dışı olarak 3 şekilde karşılaştırma yaptım; Günümüz, Doktor Ox’un deneyi ve 1984. ZWEİG bir neslin yazgısı ve gelecek nesle yön vermesiyle kaleme aldığı
Öncelikle şunu söylemeliyim ki finalleriniz ve ödevleriniz yoksa 2 günde bitebilecek bir kitap.
Kitabın içerisinde belli başlıklar altında ele alınmış Montaıgne'nin 'kendini anlatmaları' mevcut. Konular hayatımızı kaplayan (ölüm,yaşam,cinsellik,duygular..) güncel konulardan oluşuyor. Çoğu yerde kendimi okuyormuş gibi hissettim ve bunun sonucunda bir çok kişinin aslında birbirine benzediği fikrine kapıldım. Verdiği örnekler bir o kadar bilgilendirici ve ilginçti. Üstünden zaman geçmesini rağmen bazı örneklerini hâlâ hatırlıyorum. Sonlara doğru Türk askerlerinin disiplinine dair fikirlerini görünce çok sevindiğimi söylemeliyim. Her sayfada kesinlikle altı çizilip, içinize çekileceğiniz satırlar var. Ben, kitabı bitirdikten sonra alıntıları paylaşıyordum ve kitapta çok fazla altını çizdiğim yer olduğu için yarısını bile alıntılayamayacağım... Okuyalım, okutalım.
