Anın dışına savrulduğumuzda bütün duygular biz farkına varmadan körelirler. Geriye keder ve kaygı kalır. Çünkü geçmiş kederin, gelecek kaygının vatanıdır.
Nietzsche, bir inek ile insan arasındaki en büyük farkın, ineğin geleceğin korkularını ve geçmişin yükünü taşımadan, içinde bulunduğu mutlu anda herhangi bir kaygı duymaksızın nasıl yaşayacağını bilmesi olduğunu yazmıştır.