ddcp

“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ne yapalım yani, her zaman toplumun doğruları ile bizim duygularımız birbirini tutmuyor.
Sayfa 122
Bize çocukluk acılarımızın bir benzerini yaşatacak kişileri gözünden tanır, bir de üstelik ona aşık oluruz. Sanki bir şey bizi ona doğru mıknatıs gibi çeker.
Yilanin araciligi gerekliydi: kotu, insani ayartabilir, ama insanin kendisi olamaz.
Sayfa 52