...acı çekerek hayata dair, tüm bilgelerin bilgeliklerinden çok daha fazla şey öğreniyor insan. Bildiğim her şeyi mutsuz insanlardan öğrendim, gördüğüm her şeyi acı çeken, işkence edilen insanların gözlerinde gördüm...
Canıma batan her halin felç gibi indi bedenime,
Gözlerimden tut da ciğerlerime kadar kırgınım,
Aslında ne sana, ne olanlara,
Kendime kırgınım!..
Maziye hiç değil, âna kırgınım,
Anlatamadığım, anlayamadığım masalların bana yaptıklarına,
Dinlediğim şarkılarda bana seni anımsatan şarkıcılara,
Beni anladığın kelimelerin bana her şeyi anlatıyor gibi geliyor oluşuna
Bir hayli kırgınım
Beni ben kırdım oysa
İyi değilim.
Galiba yoruldum...
....
Gözlerim yorgun,
Dudaklarım, dudaklarım hissiz,
Dokunulmadan geçen yıllar bana çok ağır,
Sarılmadan geçip giden uğurlamaların, kavuşmaları hep beklentisiz,
Söyleyemediklerini söylesen de şimdi,
Sesine aşina yanım, onca sessizlikten sonra artık sağır!
İsteyerek değil...