İnsan, soyutlanmışlığını yenmediği ve kişinin dünyadaki yeri kendi insansal gereksinimleri açısından anlamlı hale gelmediği sürece, asıl kuşku yok olmayacaktır.
Ruhbilimsel olarak, inancın birbirinden tamamen farklı iki anlamı vardır. İnsanın insanlıkla ve yaşamın olumlanmasıyla içsel bir ilişkisinin anlatımı olabilir ya da bireyin soyutlanmışlığından ve yaşama karşı olumsuz tutumundan kaynaklanan büyük bir kuşku duygusuna karşı oluşturulan bir tepki olabilir.
Mükemmelleştirilebilirlik ne iyi ne de kötüdür. İnsanlığın en büyük buluşlarından bazılarına ilham vermiş fakat aynı zamanda “kendisinin ve doğanın zorbası” haline getirmiştir.
İyi kalp deneyimler; basit kalp arar. Arayan kalp yoklukta vahiy olasılığını görmeye muktedirdir; basitliği sayesinde yokluk içinde mevcudiyetin olasılığını görür. Basit kalp olan ile olmayan arasında ayrım yapmaz yahut fark gözetmez; bu iyi kalbin işidir. Basit kalp birleştirmez de; çünkü onun için hiçbir şey ayrı değildir, her şey birdir.