Damla
@ddd789
528 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Kıpırdamadan onu dinlemeye devam ediyorum ve o kapının arkasında hâlâ hareketsiz durabiliyor olmamı konsantrasyonumu ve irademi koruyabilmeme mi borçluyum yoksa söylediği şeyler beni utanca boğup yaraladığı için bir nevi felce mi uğradım, önümdeki kapı kadar donuk, katı bir şeye mi dönüştüm, bu yüzden mi hareket edemiyorum, bilmiyorum.
Sayfa 42
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
ölümün şüpheye yer bırakmayan kesinliği, aslında o güne dek maruz kaldıkları her şeye son vermelerine sebep olmuş, bunlar yaşadıklarını düşündükleri şeylermiş ama ölümün yakınlığı onlara bunların sadece maruz kaldıkları şeyler olduğunu göstermiş, hiçbirini yaşamamışlar aslında, hepsine maruz kalmışlar. İşlerinden ayrılmışlar, oturdukları evlerden çıkmışlar, yaptıkları sporları, kültürel alışkanlıklarını bırakmışlar, arkadaş çevrelerini terk etmişler, kalan az zamanlarında, zorunluluk olarak gördükleri şeylere daha fazla mecbur kalmak istemiyorlarmış, basit şeylermiş bunlar ve hepsinden vazgeçmişler. (…) Ölümün ziyareti için tüm hazırlıkları yapmışlar ama ölüm onların kapısını çalmamış. Fakat işte her şeyi bırakıp da ölmeyen, sağ kalan bu insanların çoğu, normal denilen hayata tekrar dahil olmayı da başaramamış.
Sayfa 36
Bir ses gerekirdi; insana neliğini ve vazifesini söyleyen bir ses. Ama ses gelmiyorsa iş insana düşüyor demektir.
Sayfa 131
Başından beri hayatının akıp gidişini izledin, hep böyle geldi sana, senin hayatın sana rağmen, senin dışında yaşanıyordu sanki ve sen sadece onun inşa edilişini izliyordun, sana benzemediğini hissediyordun.
Sayfa 32
Düşünüyorum da hiçbir çağ veya kültür evrenden bu kadar kopup, kendi içine kapanıp sadece kendiyle ilgilenmemişti herhalde. Çağımızın bütün anti-hümanizma vurgusuna rağmen dünyevi ve insani olan hiç bu kadar abartılmamıştı galiba. Halbuki türümüzün bir erdemi varsa o da görünür ve verili olanın ötesi karşısında, yani aşkınlık karşısında duyduğu heyecan, şaşkınlık ve meraktır.
Sayfa 118