Deniz Dilbaz
@ddilbaz
24 Kasım 1990
19 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
keder fena halde bulaşıcıdır.Edebiyat
“asla asla ama asla istenmeyen biri olmadığını söylemek istiyorum ama ölüm sağır dilsiz sessiz dünyada hiçbir şey ölüm kadar sağır dilsiz sessiz değil yalnızım bedenimden nefret ediyorum ölen bir
Carl’ın Kitabı: Ölüm Senden Bir Şey Aldığında Onu Geri VerNaja Marie Aidt · Everest Yayınları · 2022242 okunma
oğlancık.
“O sıralarda arkadaşlarımla bu sorunu konuşmayı denedim. Düşün ki, bir insan bilerek felakete sürüklüyor kendini ve sen onu kurtarabilirsin- KURTARIR MIYDIN?”
Hikaye bu ya bir ‘oğlancık, ilk görüşte aşkın ne olduğunu anlamadan atlamış o kuyuya. Çıkmak için hiçbir şey yapmamış. Kuyunun sessizliği ve güzelliğinin içinde kaybolmuş. Bu ‘oğlancık, masallar okumayı, şiirler okumayı seviyor ve sesli okuyormuş o kuyudaki arkadaşına. Bu bisiklet sürerken, küvette, yatakta iken. Kelimeler insanı her durumda yakalamayı sever. Çocukta kelime avcısıymış. Kuyunun sahibi kadın ise daha çok okumasını istiyor, daha çok anlatmasını istiyormuş. Ama kuyunun sahibi sadece bir kuyumuş. Geçmişi ile gömüldüğü kuyuda kendini cezalandırmayı istemiş. Öykülerden ve masallardan gelmiş ‘oğlancık, ona. Sonra bir gün kuyuyu kapatmışlar.
Geçmiş kovalar, gelecek çekiştirir. İkisinin arasında kalmış ‘oğlancığın, öyküsü.
-gerçekten oraya gitmem başka bir şey.
KELİMELER.
“Kelimeler böyledir. Yığın halinde içerilse bile kendilerini belleğin sonsuz köşelerine yerleştirirler ve sonra kostümlerini kuşanıp birerli, ikişerli, üçerli halde geri dönerler, her küçük küme kalbi zehirle tekrar tekrar kemirmek için öne çıkar.”
Kitap büyük bir kalp ağrısı ile başlıyor. Neden? Çünkü isimsiz kahramanımız kalbinin ‘haşat’ olduğunu söylüyor. Tabii buraya gelen zamanı anlatmak için şunu yapması lazım;
-hikayenin en başına dönüyoruz. Çünkü gerçeği bilmene hakkın var. Bu hakkı senden esirgeyemem. Bu zamana kadar yanıltıldın. En güzel giyinmiş kelimelerimler masallarımı dinledin. Göğün en üst katında da, yerin en alt katında da ben vardım. Gerçeğin peşinde koşarken sana anlattığım hikayeleri dinlemeyi seviyordun ama benim hikayelerim ve kelimelerim bitmeye başladı. Yalanlar attım. Sonra onların benim gerçeğim olduğunu ve senin de gerçeğin olmasını istedim. Olmaz.
-hikayenin ortasına geliyoruz. Kimsemiz yokken başka bir ülkeye gittim. Gerçek hikayem burada başladı.
-hikayenin sonuna geliyor. Sen şimdi kayboldun. Benim de hikayem en başından beri kurguymuş.
#kitap #sessizliğehayranlık
Bugün var, yarın yok!Edebiyat
“Yarın.. Yarından sana ne? Yarın böyle olur mu? Hava böyle güzel olur mu? Bir hafta sonra ne olur, belli mi? Yaşıyor olur muyuz? Gelecek ay İstanbul yerinde olur mu? Dünya yerinde olur mu? Yarın..
“Herkes güneşe fazla yaklaştığı için düştüğünü söylüyor ama uçtu, anlıyor musun oğlum, uçabildi. Şayet birkaç saniyeliğine bile kuş olabildiysen düşmek önemli değildir.”
Kuş ölür, sen uçuşu hatırla. Ikarus’un hikayesidir bu dize bana göre. Ölümü bile bile o anı yaşamaktan ibarettir.
Ben distopya okumayı severim. İlk defa bu kadar etkilendiğimi düşünüyorum. Bir gün bir şölene davet edilirsin ve bakarsınız ki yemek listesinde adınız yazılı. Sizi yemek için gelmiştir hepsi. Bedeninizin lezzeti hepsini kasıp kavuruyordur masada. Bütün teknikleri öğrenmişler sizin için. Az pişmiş, fresh fingers!, sosa batırılmış böbrekler vs. hepsini tek seferde yiyecek insanlar mevcut masada. Adım atsanız eklemlerinizden, elinizi kaldırsanız dirseklerinizden, kafanızı çevirseniz boynunuzdan bir parça alacaklar.
İnsan garip bir hayvan. Bulunduğu kabın şeklini aldığı için bu kadar ‘akıllı’. Kitap sizi dövüyor. Her sayfasında ayrı bir hikaye var. Seri üretim fabrikalarındaki insanlar, sosa batırılmış insanlar, avcılıkta kullanılan insanlar, hamile ise daha değerli olan üretim malzemesi insanlar, borcunu ödemek için av olan insanlar. İnsan-larlarlar.
