Bizler acaba neden yalnızca kendimizle tatmin olamıyor, ömür boyu yalnızca kendimizi sevemiyoruz? İçgüdünün, bugüne kadar edindiğim duyguları ve mantığımı öylece ezip geçmesi içler acısı bir durum.
Yapılacak en makul şeyin, hiç göze batmadan, sıradan geniş kitlelerin yürüdüğü yolu takip etmeye boyun eğmek olabilir mi acaba diye düşünmeden edemiyorum.