Yazar:
Osamu Dazai
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
128
Basım Tarihi:
Ocak 2022
İlk Yayın Tarihi:
Ocak 1940
Yayınevi:
Olvido Kitap
Orijinal Adı:
走れメロス [Hashire Merosu]
Orijinal Dil:
Japonca
Orijinal Ülke:
Japonya
ISBN:
9786257027236
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Osamu Dazai okumak, ölümü sürekli anımsamak gibi. Romanlarında da öykülerinde de yazarın kendi ile şöyle bir derdi olduğunu hissediyorum: Kendini sevme ile kendini öldürme arasında kalış. Yapabileceklerinin farkında ama yapabilecekleri beraberinde onlarca sorumluluk getirecek. Dünyanın kederi de var elbet ruhunda taşıdığı.
.
'Koş Melos!' içerisinde 7 öykü barındırıyor. Bir çırpıda okunan öyküler bunlar. Kitaba ismini veren Koş Melos! da masalsı anlatımıyla,verdiği mesajla yazarın okuduğum en ümidvâr hikayesi olabilir.
Dazai ile tanışmak ve tabii devamında diğer eserlerini okuma merakı uyandırması için güzel bir başlangıç olabilir 'Koş Melos!'.
.
Kitapta yer alan son öykü Öğrenci Kız, daha önce Barış Bayıksel çevirisi ile Can Yayınları Kısa Modern serisinde bizlerle buluşmuştu.Bu derlemede ise Sinan Ceylan çevirisi ile karşımızda. (İki hali de keyifli, Öğrenci Kız zaten başlı başına özel bir öykü benim için. Dazai, gencecik bir kızın hissettiklerini, aklından geçenleri öyle canlı ve gerçekçi anlatıyor ki..)
.
Diğer öyküler ise Didem İpekoğlu çevirisiyle. Kapak tasarımı ise Natalia Suvorova çalışması~
İncelemeEdebiyat
Sevgili Dazai'nin kalemini tadan hep öteki kitaplarını okumak istiyor, kendimden biliyorum.
İçinde su gibi akıp giden ayrı yedi hikâye var. Ben "Karlı Bir Gecenin Hikâyesi"ni sevdim.
Keyifli okumalar ve iyi bayramlar
Akdeniz sıcaklığında yetişen bir insan olarak uzak doğu kültürü, insanların yalnızlığı ve hüznü, bana her zaman enteresan gelmiştir. Koş Melos'ta bize ölümüne yollar aşan, sevdiği insanlara gözlerinde güzellikler götüren, yaşamaya dair umutlar ve kederler barındıran insanların hikayelerini anlatıyor. İçlerinde bir hikaye var ki pek çoğunuzun da adını illaki duyduğu öğrenci kız...
Dünyanın neresine giderseniz gidin, en geri kalmış kültürlerden en medeni toplumlarına kadar, kadına ait beklentiler hep aynı perspektifte şekillenir. Kadın, olumlu duygular barındırmalıdır. Kibar ve iyi olmalıdır. Güzelliği temsil etmelidir... Tarih boyunca süregelen bir kodlama bu, ister istemez hepimizin içselleştirdiği bir durum. Öğrenci kız da kabul görmek istiyor. Bir yandan tüm olumsuzluklarıyla aşık olduğu kişiliğini herkese göstermek, "ben buyum!" diye bağırmak... Bir yandan da sevilmek, iyi bir kız olarak görülmek istiyor. Kendisi olmak ve beklenildiği gibi olmak arasında gidip gelmek, bu ikircilik, bu sahtelik tüketiyor onu. Çok ilginç ve bir o kadar da tanıdık bir okuma oldu benim için... Kitabın sonunda hiç beklemediğim bir anda beni gözyaşlarına boğan bir paragrafı da paylaşmak isterim.
"Bizler, her gün depresyon ve öfke nöbetleri geçirirken, er ya da geç, yoldan çıkıp başkalaşarak yozlaşmaya ve sonunda bir ömrü heba etmeye meyilli insanlarız. Hatta bazen tereddütsüz intihar edip işin içinden çıkan kimseleriz. Ve öyle olduktan sonra dünyada kalanlar, ah keşke biraz daha yaşasaydı anlardı, biraz daha büyüseydi kendiliğinden idrak ederdi diye ne kadar üzülürler; fakat bizim bakış açımızdan bakacak olsalar, ne kadar acı çeksek bile, o raddeye kadar dayanabildiğimizi, insanları can kulağıyla dinlediğimiz halde, sonunda yine dönüp dolaşıp dişe dokunmaz öğütleri tekrarlayıp
Koş Melos öyküleriyle mest oldum..Edebiyat
Yirminci yüzyıl Japon edebiyatının önde gelen yazarlarından sıradışı hayatıyla da meşhur Osamu Dazai'nin birbirine uzak zamanlarda kaleme aldığı üç farklı öyküyü bir araya getirmiş.
Kendi hayatına umutsuzlukla bakan bir yazarın öykülerindeki karakterlere umudu ve cömertliği aşılaması takdire şayan..işleyiş ve anlatamini cok seviyorum Dazainin.Yine öyküleriyle beni mest etti diyebilirim.
"Fakat hayat dediğin cehennemin bir parçasıdır,hani derler ya,"Dünyada güzellikten çok kötülük vardir" diye,gercekten de öyle diyor..Mutluluğa atılan her adim beraberinde binlerce kötülük getirir."
Sözüyle karamsar ,umutsuz ama gerçekçi bir yaklaşım olduğunu düşünüyorum..
#japonedebiyatı #soytarıçiçekleri #kitapblogu #kitaptavsiyesi #kitapsever #kitapönerisi
Osamu Dazai hayranı olduğum için piyasada bulunan tüm kitaplarını edinmeye çalışıyordum. Bu kitap da bu amacın bir sonucu. Kitap birkaç öyküden oluşuyor. Önceden okuduğum Dazai kitaplarına nazaran daha pozitif bir anlatımı var. İkinci Dünya Savaşı dönemine atıflarda bulunulmuş. O dönemin insanlarının içinde kalan son yaşama umutlarına değinmesi Dazai gibi bunalımın kıyılarında dolaşan biri için şaşırtıcı olmuş. Açıkçası her ne kadar “pozitif” diye nitelesemde üslubundaki melankoli hissediliyor.
Kitap yedi öyküden oluşuyor. Her bir öykü birbirinden güzel, kitap akıcı ve kolay okunuyor. Kitabı gerçekten çok beğendim. En sevdiğim öykü tabii ki "Öğrenci kız" oldu. Kızın düşüncelerinde kendimden çok şey buldum. Kız bir ergen olarak tasvir edilmiş ama aslında çoğu insanın umutsuzluğa kapıldığı ve insanlardan bıktığı dönemini yansıtıyor.
Yazarın hayatını okuduğum için kitap benim için daha farklı oldu. Sanki yazarın intihar mektubunu okuyormuş gibi hissettim... Aynı şey Stefan zweig okurken de olmuştu. İntihar etmiş yazarlar içimi burkuyor. Hele ki böyle güçlü bir hayal gücü ve kalemi varsa...
7/10
2024 109. kitabı
!!spoiler!!
Batan Güneş'in yazarından minik hikayeler kitabı...
Uzun zamandır Japon edebiyatıyla ilgileniyorum ve Osamu Dazai'yle fena halde kafayı bozmuş durumdayım. Kelimelerinde beni büyüleyip kendine çeken bir şeyler olmalı. Eğer siz de osamu'nun eserlerini okuduysanız bilirsinizdir ki karakterleri yeni yüzyılın insanlarının yansımasıdır. "Koş Melos!"u okuduğumda durum tamamen farklıydı. Melos insanları seviyor, onlara güveniyor ve sıkıca bağlı olduğu bir arkadaşı var. Hatta arkadaşı da onunla aynı hislere sahip. Kefil olarak beklerken bile birbirlerinden bazen şüphe etseler bile ümitle beklemeye devam ediyorlar. Son sahnesi çok hoşuma gitti. Hislerini birbirlerine açıkça söylediler ve birbirlerine sarıldılar. O hissi bilir misiniz, bilmiyorum; hani kalbiniz şüpheyle doludur ve çok sevdiğiniz o kişiye karşı sarılsanız dahi geçmeyecek hayali bir girdap oluşur aranızda. Melos ve arkadaşı bunun çözümünü bulmuş gibiler, buna sevindim. :)
Gel gelelim "Tak Tak"a. Müzeyyen'in çıtından hallice 
Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku "tak tak". Kahramanımız da Müzeyyen gibi kalbinde yer alan birazcık da olan dünyaya ait hevesini korumaya çalışıyor. Yine biz insanların bir parçası sanki. Aralarında dolaştığım her bir hikaye bana kendimi hatırlıyor; melos'u biliyorum diyorum, o 'tak tak'ı ben de duydum. Her tak edişinde bir başka perde kalkıyor. Artık birkaç saniye önce heves dolu olan o kişi yerinde değil. Bir ara kendini öldürmesinden de korkmadım değil açıkçası.
Söylemem gereken bir konu daha var; bazı hikayelerin sonları biraz ucu açık. Bundan hoşlanmayanlar vardır illaki ama birçok kimse tarafından söylendiği üzere böylesi de hoştur, özgürce tamamlama şansınız olur.
Keyifli okumalar dilerim.
Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku "tak tak". Kahramanımız da Müzeyyen gibi kalbinde yer alan birazcık da olan dünyaya ait hevesini korumaya çalışıyor. Yine biz insanların bir parçası sanki. Aralarında dolaştığım her bir hikaye bana kendimi hatırlıyor; melos'u biliyorum diyorum, o 'tak tak'ı ben de duydum. Her tak edişinde bir başka perde kalkıyor. Artık birkaç saniye önce heves dolu olan o kişi yerinde değil. Bir ara kendini öldürmesinden de korkmadım değil açıkçası.
Söylemem gereken bir konu daha var; bazı hikayelerin sonları biraz ucu açık. Bundan hoşlanmayanlar vardır illaki ama birçok kimse tarafından söylendiği üzere böylesi de hoştur, özgürce tamamlama şansınız olur.
Keyifli okumalar dilerim.
Tamamen Öğrenci Kız'ın Sinan Ceylan çevirisi için aldığım kitabın öncesinde yer bulan öyküleri, tıpkı Yeşil Bambu gibi, bana göre vasatın çok çok altındaydı. İlginç olan şu ki, İthaki'de İrem Akçay'ın çevirdiği metni "Bir Kedi, Bir Adam, İki Kadın"ın nefis mütercimi Ceylan'ın Öğrenci Kız çevirisinden çok daha doyurucu bir Türkçeye sahip. Can'ınkini vaktiyle alıp okumadan iade ettiğim için kıyasa katamayacağım ancak şu halde bu kitap bu raundu kaybetti. Dazai benden bu kadar.
Daha kısa ve hızlı sonlarJapon Edebiyatı
Diğer hikayelerine göre daha bitirici hikayeler var içerisinde fakat bana göre diğer kitabının yani “Yeşil Bambu ve Diğer Fantastik Öyküler”kitabı bir tık önde gibi.Böyle olmasına rağmen yine de kalitesinden ödün vermeyip okutturabiliyor kendisini.
Yaani
kitabı beğendim fakat beni çok etkilemedi küçük küçük hikayelerin olduğu bir kitaptı -ki bu tarz kitap sevmiyorum- beni çok etkilemediğinden dolayı ve akıcı gelmediğinden dolayı 5/10
Yazar Hakkında
Osamu DazaiYazar · 14 kitap
Takma adı Osamu Dazai olan ve bu isimle daha iyi tanınan Şuji Tsuşima, 1909'da Tsugaru Yarımadası'nın merkezi yakınlarında küçük bir kasaba olan Kanagi'de dünyaya geldi. Ailedeki siyasetçi olma geleneğine karşı çıkan Dazai gençliğinde yazar olmaya karar verdi. Yirmi yaşında Tokyo Üniversitesi Fransız Edebiyatı Bölümü'ne kaydını yaptırdı. 1935'te kısa hikayeleriyle ve 1936'da ilk romanı ile (Bannen- Alacakaranlık Yılları) Akutagava Ödülü'ne aday gösterildi. Ödül başka yazarlara verilse de Dazai'nin ünü yayıldı. Bunu takip eden on yılda otuzu aşkın edebi ve otobiyografik eser yayımladı (1944 basımı Mor Bir Serserinin Gezi Notları da dahil). Dazai'nin en iyi eserleri savaşın hemen sonrasına rastlar: 1947'de Şayo (Batan Güneş-YKY 1993), 1948'de Ningen Şikkaku (Artık İnsan Değil).
Hayatının büyük bölümünü intihar takıntısıyla geçiren Dazai, 1948'de metresiyle birlikte suya atlayarak intihar etti. Ama ölümünden kırk yıl sonra bile Japonya'da hâlâ ilgi gören bir yazardır.
