Herkese merhaba. Bugün başucu kitabı niteliğinde bir eser olan Montaigne'in Denemeler adlı kitabından bahsetmek istiyorum.
Montaigne, iyi eğitim almış bir düşünür. Yunan ve Latin edebiyatıyla dilini öğrenmiş ki eserindeki alıntılarla da bu edebiyatlardan çokça etkilendiğini görebiliyoruz. Felsefe öğrenimi görmüş olması da hayata eleştirel bakabilme yeteneğini oldukça geliştirmiş görünüyor. Hayatını ailesinden kalan malikanede kitaplarıyla geçiren Montaigne böyle bir ortamda meşhur Denemeler adlı eserini kaleme aldı.
Montaigne, "kadınları yok sayma" sı dışındaki düşünceleriyle özellikle zamanını (16. yy) da dikkate aldığımız zaman beni çok fazla etkileyen bir yazar. O tamamıyla kendi 'ben' iyle ilgileniyor ve kendinden yola çıkarak toplumsallığa varabiliyor. Bireysel düşünceleriyle insanlığı düşünmeye sevk ediyor. İçeriğinde, doğumdan ölüme kadar akla gelebilecek birçok konuda eleştirel yazılar bulunan kitabında kendi düşüncelerini birçok düşünürün fikirleriyle de destekliyor.
Sıcak, samimi, akıcı üslubuyla hayatı boyunca okuduklarından, yaşadıklarından edindiği bilgi ve tecrübelerini bir kitapta toplayıp bizlerle paylaşmış böylece yeni bir türün (deneme) yaratıcısı olmuş.
Ben kitabı okurken kendimden çok şey buldum birçok okurun da bulacağına eminim. Nitekim "Düşünceler" adlı eserin yazarı Pascal'ın:
"Denemeler'de gördüğüm her şeyi Montaigne de değil kendimde buluyorum."
sözü eserin bireylere hitap ettiğinin açık göstergesi olabilir.
Yine 18.yy'da yaşamış bir şair olan Béranger'in:
"Montaigne amma da fikir çalmış benden!"
sözü Montaigne'nin düşüncelerinin zamansız ve evrensel olduğunu kanıtlar nitelikte.
Herkese iyi okumalar dilerim.
" Bu kitabın özü benim" diyor Montaigne.
"Her konudan çok kendimi incelerim. Benim metafiziğimde budur fiziğimde".
Hayat, felsefe , insan tabiatı , tanrılar , vicdan , ölmek , mutluluk , özgürlük , şiir , eğitim , büyüklük , ün ve akıl daha nice konunun bu kadar içten ve samimi bir anlatımını bir daha okuyabileceğimi sanmam. Bir nevi kendini tanı felsefesinin bir ömre uygulanması esasına dayanıyor bu eser .
"Montaigne amma da fikir calmış benden." Diyor Beranger.
Ona en iyi cevabı yine Montaigne veriyor "Her insanda insanlığın bütün halleri vardir."
Bir kere okumanın tadına doymaya yetmeyeceği bir eser.
Okuduktan sonra üzüldüğüm şeylerden biride böyle büyük bir kalemin tek eserinin bu olmasıydı belki de bu yüzden bu kadar sevdalandık.
İyi okumalar.
Reklam
"Denemeler'de gördüğüm her şeyi Montaigne'de değil kendimde buluyorum" der Pascal. Beranger de "Montaigne amma da fikir çalmış benden!" diyerek Denemeler hakkındaki görüşünü böyle ifade etmişlerdir.
Bir eser herkes tarafından önerilme sebebini, bir klasik haline gelmesini ancak bu kadar içinde taşıyabilirdi. Okurken, insan kendinden o kadar çok izlere rastlıyor ki bunu ben mi yazdım? ya da bunları benim için mi yazdı Montaigne? demekten kendini alamıyor insan. Okurken o kadar çok işaretlediğim yerler oldu ki sanırım tekrar okumaya kalksam işaretlediğim yerlerden dolayı okuyamayacağım. Bireye,okuduğu her cümlede kendini buldurup, o cümle üzerinde düşünmeye iten, kesinlikle bir başucu olması gerektiğine inandığım müthiş bir eser.