Hayat boyu çalışmak zorunda kalmış, bulunduğu mevkiyi tırnaklarıyla kazıyıp kazanmış fakirlerin asabiyetini nerede görse tanırdı. En ufak bir pürüze, gevşekliğe, gecikmeye tahammülü olmazdı bunların. Hayattan biraz keyif almaya başlasalar paniğe kapılırlardı.