Belki de insan, kendi acizliğini, kendi yetersizliğini gizlemek için icat etmişti kıyafetleri. Dünya üzerinde insandan başka hiçbir canlı, üzerine bir post geçirme gereği duymamıştı. Asıl onlar biliyorlardı yaşamayı. Ne geçmişle hesaplaşıyorlardı ne de gelecekten korkuyorlardı.
Sabır herhangi bir işi veya oluşa,sonu iyi olsun diye girişmek, göğüs germek ,tahammül etmek veya rıza göstermek değildir...Sabır ilahi tasarımda hiçbir işin veya oluşan kötüye varamayacağını bilmek ,idrak etmek ve bu idrak ile gülümsemek, mutlu, huzurlu, olmaktır
"Bende şans var mi ki? Leyleğin attığı yavruyum, yitirmelerim hiç tükenmiyor. Aşağı sokağın borusu patlıyor, benim bahçemi ıskata basıyor. Bu gidişle yenilmenin kitabını yazacağım ama yazarken de kalemim kaybolacak diye korkuyorum."
Sayfa 37 - April Yayıncılık, 1. Baskı·Kitabı okudu