dikkat, ufak spoiler!
bu kitap beni reading slump'a soktu. gerçekten. bitiremeyecektim neredeyse. fırlatıp atamadım da çünkü kitapları yarım bırakma gibi bir huyum yok ne yazık ki. her neyse. eserin orijinaline, shakespeare'in hamlet'ine, yapılmış bir hakaret olarak görüyorum bunu. dazai'nin kadınlara olan düşünceleri öbür kitaplarından da aşikar ancak en çok yeni bir hamlet'te canımı sıktı. kadınları, kadınların ağzından aşağılıyor. kraliçe ve ophelia'nın konuşmalarında sürekli kendi cinslerine karşı bir hakaret ve küçük görme var. kadınlar aptal, kadınlar bunu yapamaz, şunu yapmamalı, sessizce oturup çocukları ile ilgilenmeli vesaire. kitapta hoşuma gitmeyen tek kısım kadınlara yaklaşımı da değil. polonius'un sözde gertrude'u sevdiğini bu yüzden claudius'a ihanet ettiğini falan yazmış. hamlet ile ophelia'nin ilişkisini de doğru yansıttığını düşünmüyorum. eminim ki dazai, halit ziya uşaklıgil'i okusaydı yeni bir hamlet'i tam anlamıyla aşk-ı memnu'ya çevirirdi. gerçi böyle de pek farkı yok. ayrıca yazarın anlatımının fazla sığ olduğunu düşünüyorum. dümdüz anlatıp geçiyor bence, edebi anlatımı çok yakalayamadım.
osamu dazai'nin hâlâ elimde okunmadık birkaç kitabı var maalesef ama bu intihar bağımlısı, beyinsiz herifle cebelleşmekten bıktım. ithaki yayınları'nın japon klasikleri serisi'nde kitapları var diye okumaya devam ediyorum, belki şaşırtıcı bir şekilde bir gün kendini sevdirir diye. ama içten içe biliyorum ki kadınlara olan tutumundan ötürü asla kalbimi kazanamayacak. intihar edip bizi kendinden kurtardığın için müteşekkirim dazai.