elif
@deadpoetnuwanda
I went to the woods because I wanted to live deliberately.
Şu anda okuduğu kitap
Ey insanlık! diye mırıldandı d’Avrigny. Hayvanların en bencili, tüm yaratıkların en benmerkezlisi, dünyanın sadece kendisi için döndüğüne, güneşin sadece kendisi için parladığına, ölümün sadece kendisini yok edeceğine inanır; yüksekçe bir otun üzerinde Tanrı’yı lanetleyen bir karıncadır! Peki ya hayatını kaybedenler, Onlar hiçbir şey kaybetmediler mi?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ruhun derinliklerini hiçbir şey ilk anılar gibi şekillendiremez.
Özgür olsaydınız kim bilir neler yapardınız…
Belki de hiçbir şey yapmazdım. Beynimin içindekiler boş işlerle uçup gitti. İnsanın zihninde gizli olan gizemli madenleri kazması için bir bahtsızlık yaşaması gerekiyor; barutu patlatmak için basınç gerekiyor. Hapis, sağda solda salınan tüm yetilerimi bir noktada toplayıp birbirleriyle çarpışmalarını sağladı ve bildiğiniz gibi bulutların çarpışmasıyla elektriklenme oluşur, elektriklenmeden şimşek, şimşekten de aydınlık doğar.
İstediğin kadar ayyaş de! Şaraptan korkanlara yazıklar olsun, şarap yüzünden akıllarındaki şeytani düsünceleri ağızlarından kaçırmalarından korkarlar.
çünkü gece yürüyüşlerine alışkındı ve tüm uyuyanların yüzlerine bakmayı seviyordu.
