fakat gözlük takmanın, kullanmayanların asla anlayamayacağı avantajları da var. mesela gözlüklerimi çıkarıp uzağa bakmayı seviyorum. her şey sislerin ardına çekiliyor, bir rüya, bir tür yaşam çarkı gibi mükemmel oluyorlar. kirli ve çirkin detaylar yok. yalnızca kocaman şeyleri, canlı ve güçlü renkler ile ışıkları görebiliyorum. gözlüklerimi çıkarıp insanları izlemeyi de seviyorum; böyle bakınca herkesin yüzü daha nazik, daha güzel görünüyor. sanki hep gülümsüyorlar. ayrıca, gözlüklerimi çıkardığım zaman insanlarla kavga etmek ya da onlara sataşmak asla aklıma gelmiyor. hiçbir şey söylemeden karşıla- rında öylece dikiliyorum, o kadar. böyle zamanlarda insanlara daha samimi göründüğümü düşündükçe, onlara karşı müsamaha göstermeye başlıyor, oldukça nazik birisi oluyorum.