eylem
@dearesteylem
uygulamayi kutuphanede okudugum kitaplari unutmamak icin kullaniyom
ankara
33 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
o halde insan kalmaya bak. temel mesele, insan olmak. bu ise kararli, durust ve neseli olmak demek, evet, herkese ve her şeye ragmen neseli olmak, cunku sizlanmak zayiflarin isidir. insan olmak demek, gerektiginde tum hayatini seve seve kaderin buyuk terazisine koymak, fakat ayni anda her aydinlik gune ve her guzel buluta sevinmektir.
Reklam
yavaşlık ile anımsama, hız ile unutma arasında gizli bir ilişki vardır. gözümüzün önüne en sıradan bir durum getirelim: bir adam sokakta yürüyor. birden bir şey anımsamak istiyor, ama anı uzaklaşıyor. o anda, kendiliğinden yürüyüşünü yavaşlatıyor. buna karşılık, az önce yaşadığı kötü bir olayı unutmaya çalışan insan, hâlâ çok yakınında olan zamanda, sanki bulunduğu yerden hemen uzaklaşmak istiyormuş gibi elinde olmadan yürüyüşünü hızlandırır.
varoluşun matematiğinde bu deneyim iki temel denklem biçimine girer: yavaşlığın derecesi anının yoğunluğuyla doğru orantılıdır; hızın derecesi unutmanın
yogunluguyla dogru orantilidir.
aslında bütün çabamız zamanı satın alabilmek için. zenginleştikçe konuşman yavaşlar da yoksullaştıkça hızlanır ya, sadece zamanı elinde tutanlarla yakalayamayanların bir çatışmasıdır. dikkat et bak... zenginlerin konuşmaları uzun, yavaş ve tekdüzedir. yoksullarınki kısa cümlelerle, farklı tonlarda ve hızladır. zenginin parası değil hovardaca kullandığı zamanı züğürdün çenesini yorar. mutluluk paradan değil parayla satın alınan zamandandır.
çağımızın en büyük dertlerinden biri de bu belki... yalnız kalma özgürlüğünün elinden kayıp gitmesi. birbirimize bağlandığımız ağların içine yapışıp kalmışız sanki. susmak, yalnız kalmak hatta, hiçbir şey yapmadan öylece durmak... insanı asıl geliştirenin bunlar olduğuna inanıyorum. beynimize boca edilen bilgileri sentezlemeye vaktimiz yok şimdi. bırak bunu değiştirmeyi, akıp giden hayatı yorumlayacak takatimiz biler kalmamış!
sıkıntı ve acı insanı hayatta tutan şeylerdi aslında. daha doğrusu, sıkıntı ve acıdan uzak durma çabamız bizi hayatta tutuyordu. 24 saat çabalamayı gerektiren çok zor bir işti bu. hatta uyurken bile sizi rahat bırakmayan bir uğraş.
Reklam