belki de en korkunç şiddet buydu: durmak. insan kaçarken başkasının, dururken kendi kanında boğulur. insanın kendine biçtiği cezadan daha acı dolu olanı yoktur. insanın kendine verdiği cezaların ilki, işlediği suçtur.
... bir kadının öldüğünü düşünmek, bir kadının öldürüldüğünü düşünmekten çok daha kolaydı. ha "şiddet kullanan kadın" demişim ha "katil kadın", fark etmiyordu karşımdaki için; aynı hata, işitsel olmaktan ziyade kültürel olan o hata, zihinlerindeki rahatsız edici silahlı kadın imajını silmeyi ve yerine toprağın altında, savunmasız bir kadın resmi çizmeyi başarıyordu.