Kendimizde eksik olanın onda ne kadar güzel durduğunu fark edip o tarafa hayranlıkla çekilirken öğrenmeye değil de almaya gidersek baştan kötürüm bir ilişki kurmuş oluruz.
İnsan bir ilişkiye başlamaya karar verdiğinde aslında en çok kendine bir vaatte bulunur. Onunla tamamlanabileceğini vaat eder kendine ve bütün yapıp etmeleri de bu uğurdadır .
Zaten nefret de tam olarak sevginin bir parçasıdır. Başarısız olmuş bir sevgi çabasının hayal kırıklığıdır.
“Sevginin zıddı nefret değildir, kayıtsızlıktır.” Yani nefret de sevgiye dahil bir sonuç ama başarısız bir sonuç.