Ayşe Keleş
@dedimki
SEN KONUŞ
Hayat
istediği yerde
istediği zaman
çelmeyi takar...
Sen planlar yaparken
Oyunu başlatır
son noktayı da o koyar...
Hiç birimiz
bilmiyoruz
Şu kısacık hayatta
ne kadar
zamanınız var
Kalp bir kalbe
her zaman ihtiyaç
duyar
ancak o zaman
kendini tamamlar
Şu kocaman dünyada
milyonlarca hayvan
milyonlarca bitki
milyonlarca insan
milyonlarca
kilometre varken
Seven bir kalbe
denk geldiysen
Sakın bırakma
Tut ellerinden
sıcacık yüreğinden
Sen konuş
Reklam
ANNEM DERDİ Kİ
Annem derdi ki,
‘’Bu kadar iyi niyetli olma,
üzerler seni.’’
Şimdiki aklım olsaydı,
Annemin sözlerini
yabana atmazdım
Ömrümü bir pul gibi
harcatmazdım.
Aşkmış,sadakatmiş
Onlar çoook
çok eskidenmiş.
Yalancı güneşiyle
kandırıp,
Ayazlarında üşüten
bir aşka
Yüreğimin kapılarını
açmazdım...
Şimdiki aklım olsaydı,
Yaşamın sesini
başkaları için
kısmazdım.
Kafama
öyle olur olmaz şeyleri
takmazdım.
Şimdi,
değmezmiş dediğim
insanlar için
yara alıp
yıkılmazdım...
SUSKUNUM ŞİİRİNİN ÇIKIŞ HİKAYESİ
Bu gün nedenini bilmiyorum sizlerle dertleşmek, yaşadıklarımı paylaşmak SUSKUNUM şiirinin çıkış hikayesini anlatmak istedim.
Geçmiş yıllarda kirada oturuyordum. Oturduğum evin kocaman arkalı önlü bahçesi var ama artık bakımsızlıktan çöpe dönmüştü. Babam ziyaretime gelmişti. Biz Karadenizliyiz. Boş bir alan olsa hemen orayı yeşillendirme, bir fidan dikme eğilimindeyiz. Babamla fidanlar aldık. Bahçeye zerdali(kayısıdan daha büyük ve daha tatlı)fidanı diktik. Kocaman ağaç oldu inanılmaz büyüklükte çok güzel meyveler verdi. Toplayıp komşularımla da paylaştım. Babamı o yıllar içerisinde kaybetmiştim. Her sabah camı açar o ağacı yaprağına kadar sever işlerime öyle başlardım. Bir sabah perdeyi araladım ağaç İzmir'in en sıcak döneminde köküne kadar kesilmişti ve ağaç kurudu. Hala hatırladıkça üzülüyorum. Dayanamadım bu defa da ön bahçeye aşı inciri alıp diktim. Üzerinde meyveleri vardı. Aynı kibirli, apartman yöneticisi kadın gözümün içine baka baka onu da söktürüp çöpe attırdı ve onunla kavga etmemi bekledi. Kendi içindeki çöpleri boşaltma çabası içerisindeydi ama ben yapmadım. Ben bir karıncayı bile incitmekten korkarım. Kadının yapmak, anlatmak istediği neydi bilemiyorum ama benimle uğraştığı daha bir çok konu oldu. Allaha havale ediyorum.
Babamın aldığı eve taşındım. Alt katımızda Unlu Mamuller vardı. Ufak tefek katlanılır boyutta gürültü oluyordu sonra kocaman dev gibi makinalar getirdiler. Tam 2 yıldır çin işkencesi çekiyoruz. Bir gece bile huzurlu uykumuz yok. Çok mücadele ettim ama adaletsiz bu dünyada kimsenin, hiç bir kurumun bu dini imanı para olan zalim insanlara gücü yetmedi. Her şeyi torpille kılıfına uydurup bize zulüm etmeye devam ediyorlar. O zalimleri de Allaha havale ediyorum.
Rahmetli
💙♥️YARIN OLMAZ BELKİ💙♥️
Anlatamam ben beni
Yollar çıkmaz,
uçurumlarım derindir
Her savaş yakıp
yıkıp ta geçti
En yaralı kalbimdir...
Adımı unutmuş
gökyüzü küskün bana
Görmeden bastığım
kaç karınca yuvasının
ahını aldım kimbilir
Kimbilir kaç defa
sevildim derken avutuldum
Aldatıldım,
Unutuldum
Mezarı olmayan
bir sevdanın
eşiğinde uyudum
Oysa
Gönülden olunca
anlam kazanır sevgi
İnsan bir kalbi
ömür boyu taşıyabilmeli
Susmak kaybetmektir
Susmak kabullenmektir
Dargınsan bitmeli
Uzaksan gitmeli
Seviyorsan söylemeli
BABAM (Babasız evlerde akşam erken olur )
O minicik kalbine
bütün sevgileri
sığdıran babam...
Tırnağım kırılsa
üzülen adam...
Babam...
Fidanlar dikerdik
boş kalmış bir toprak görsek
Sevmezdik ikimizde
hayat olmayan yerleri
Kuşlar ötmezse
o dallarda duramazdık
Sevgiyle doldururduk
kalplerimizi...
Bilirdim
o daha çok severdi beni
Gözlerimden anlardı
Söylemeden
bilirdi hüzünlendiğimi...
Şimdi
şiirlerden
çiçekler dikiyorum
Ayağının bastığı
gözünün dokunduğu yerlere
Bir çay,
alt tarafı bir bardak çay
Ona götürürken
ne kadar
değerli oluyordu
Reklam