Ayşe Keleş
@dedimki
GEL
Her mevsim
ömrümün
güneşi
sen ol,
Yüzümü
her zaman
sana döneyim,
Sende
başlasın
sende
bitsin yollar
gitsem de
gelsem de
yine
sana varayım...
Sen dinle
sen çek
nazımı,
Güldür
gülmeyen
bahtımı
Gel
değiştir
alın
yazımı,
Güleceksem
yine
sende güleyim...
Gidecek
GÜZEL BİR DÜNYA İÇİN
Bu dünyanın dilencisi değilim,
Kölesi değilim,
Hırsızı değilim...
Zalimi hiç değilim.
Nokta kadar menfaat için,
Bir kere bile olsun
boyun eğmedim.
Minnet etmedim.
Adımı yazmışlar bu kalleş,
karanlık dünyaya
Billahi ben istemedim!
Beş param yok
Gelirken de yoktu zaten.
Giderken de olmayacak.
Sonu bir parça kefen,
Neden o zaman neden?
Savaşlar bu zulüm neden?
Doydun tıka basa da
hala neden doymuyor miden?
Sana kalacak tapusu sanıp,
Hadi biraz daha oyalan eğlen.
KEŞKE
Ruhum sular altında,
Kalbim fırtınanın ortasında
bir yelken.
Gece bıçak gibi, keserek geçiyor içimden.
Anla işte,
hayaller ayrılığa sığmıyor.
Unuttum demekle unutulmuyor.
Yutkunarak,
selam vermeden geçiyor günler.
Mutluluğun kapıları kilitli.
Perdeleri kapalı.
Kahrımdan bittim,
ben sensiz kalalı.
Gözlerimden geçen bir yağmurun kıyısına tutunuyorum şimdi.
Rüzgarın kanatlarına yükledim
içimde büyüyen yorgun cümleleri...
Pahalıya mal oldu,
bana çok sevmek.
Hiç sevmedim keşke demeyi,
ilk keşkem sana...
Keşke seni tanımasaydım,
son keşkem sana..
Keşke tanıdığım gibi kalsaydın...
BEN NARİN
Bu gün okulun ilk günü
Sıraların arasında dolaşıyorum
Bütün öğrencilerime hayallerini soruyorum
Yamalı yırtık da olsa elbiseleri
Gözlerinde kocaman umutlar görüyorum
Kız çocukları okumalı
Kendi ayakları üzerinde durmalı
Çocuklara papatyalardan taç yakışır
Kaderi gelinlik olmamalı diyorum
Öğrencilerimin tek tek gözlerinin içine bakıyorum
Her baktığım yüzde kendimi görüyorum
En güzel elbiselerimi giyip neşeyle dansettiğim
Şarkılar söyleyip umutlar ektiğim günleri düşünüyorum
Ben Narin
Yıllar nasıl da çabuk geçiyor
Şımaran yaramazlık yapan,neşe saçan ben
Şimdi hayallerine kavuşmuş sevgi dolu bir öğretmen
Diyemiyorum
Öğretmen oldum anne diyemiyorum.
Ben Narin Güran acımasızca bana kıydılar
Dünyadan büyüktü hayallerim
Bir mezar taşına sığdırdılar...
Ayşe Keleş
ANNE
Büyümek denen illetin her tokadını yediğinde
Hayat denen şeytan üçgeni içine içine çektiğinde
Gözlerin gün geçtikçe dinmeyen yağmura benzediğinde
Yalnızlık duygusu bir fare gibi için için kemirdiğinde
Yarı çıplak bir gecenin içinde ellerin üşüdüğünde
Kalbin anne kucağı şefkati arar
Kilometrelerce uzakta da olsan seni bir tek o anlar
İçindeki kederi o susturur o sarar
Kendimden biliyorum
Onun yanında ağzın hep süt kokar.
Ayşe Keleş