Ayşe Keleş
@dedimki
BAŞKA KAPI ÇALAR MIYIM?
Suçsuz yere zindana atılan bir demirci ustası, derdini kimseye anlatamamış ve gözyaşları içinde Allah’a yalvarmaya başlamış.
O gece Sultan, rüyasında tahtının üç defa ters çevrildiğini görmüş ve büyük bir korkuyla, kan ter içinde uyanmış. Aklına, ağlayarak ve “suçsuzum” diyerek yanından sürüklenerek zindana götürülen demirci ustası gelmiş.
Sultan hemen emir vermiş: “O adamı buraya getirin!”
Demirciyi alıp Sultan’ın huzuruna getirmişler. Sultan, demircinin suçsuz olduğunu anladıktan sonra ona şöyle demiş:
“Senden özür diliyorum. Seni suçsuz yere zindana attırmışım. Hakkını helal et ve şu bin altın hediyemi lütfen kabul et. Herhangi bir arzun veya dileğin olunca da hiç çekinmeden bana gel!”
Demirci ise şu cevabı vermiş:
“Sultanım, ben hakkımı helal ediyor ve verdiğiniz hediyeyi de kabul ediyorum. Fakat herhangi bir arzum ve dileğim olunca sizden istemeye gelmem.”
Bu cevap karşısında şaşıran Sultan, demirciye sormuş:
“Neden gelemezsin?”
Demirci cevap vermiş:
“Çünkü benim gibi gariban bir kul için, sizin gibi bir sultanın tahtını üç defa tersine çeviren Allah varken başka kapı çalar mıyım?”
Menfaatler üzerine kurulu bu adaletsiz dünyada kimse kimseyi anlamıyor. Kim kime ne yaşattıysa, aynısını yaşasın. Bu bir beddua değil, ilahi adaletin tecellisidir.
Ayşe Keleş
KENDİNE İYİ DAVRAN
Senden sana
bir yolculuk yap bu gün.
Cesur yüreğinin makasını eline al
Ne kadar hüzünlü fotoğrafın varsa hayatından çıkar.
İnandığından daha cesursun,
Göründüğünden daha güçlüsün,
Düşündüğünden daha zekisin,
Bırak kendine acımayı
İçindeki sonsuz gücün farkına var...
Merhametin kadar insansın,
Sevdiğin sevildiğin kadar varsın,
Merhametin yüreğini aydınlatsın.
Her nehir denize ulaşır bir gün
Varsın hayat bildiği gibi aksın.
Kar tipi ayaz da olsa manzaran,
Işığınla erisin
içindeki kardan adam...
Koza olmayı bırak.
Güzel bir kelebeğe
dönüş, ömrün ne kadar ki,
artık kanatlan...
Eğildin ama kırılmadın.
Yorgunsun ama güçsüz değilsin.
Hala unuttuğun dallarında cıvıldayan kuşların var.
TÜKENİYORUZ
Ayrı ayrı yerlerde
örttük acılarımızı.
Hiç sevmemiş gibi,
Yüzümüze çarpıp
kapattık kapıları.
Her gün
biraz daha tükeniyoruz..
Oysa dibimizdeydi.
Yüreğimizde,
Gözlerimizdeydi.
O bitmez
tükenmez kavgaları
İçimizden atamadık...
Bir adımdı
belki mutluluk
Yakalayamadık...
Senden sonra
Sokak çocuğunun
gözlerini giyindi
yüreğim.
İçinden kayıp düşen
yıldızları tutmadı.
Saçlarına sızan
ışığı görmedi.
Enginlere açılan
rüzgarları yoktu...
Hepimiz bu dünyada hala birer öğrenciyiz.İnsan ve Duygular
Ormanda bir ağaç kesildiği zaman bütün ağaçlar kökleri ile sahip oldukları mineral ve vitaminlerden kesilen ağacın köklerine gönderirler.Ağaç bu yüzden yaşama savaşını kazanabilir.O yüzden kesilmiş ama kenarlarından filiz vermiş ağaçlar görebiliriz.Bu eylemi sadece kesilen ağacın cinsine göre yapmazlar.Bilirler ki hangi tür olursa olsun ormanın geleceğini korumak buna bağlıdır.
İlham verici,içinde anlaşılması gereken bir çok ders bulunduran bu satırları sizler için yazdım.
Siz de yorumlarınızda düşüncelerinizi yazarsanız çok mutlu olurum. Paylaştıkça, anlaşıldıkça daha da gelişiyoruz. Hepimiz bu dünyada hala birer öğrenciyiz. Birbirimizden öğreneceğimiz çok şey var. Çok teşekkür ederim sevgiler...
Ayşe Keleş
GÖNÜL DAĞLARI YIKILDI
Kurban olduğum diye sevilirdi sevilen
Çok eskiden
Kaçamak bakışlar
sadece gözler konuşurdu
O gözler ah o gözler kalbi tam on ikiden vururdu
Hayaller çok masum
Masumca düşler kurulurdu
Yokuştu ulaşılmazdı sevilen
İçin için yanardı seven aşkın alevinden
Düşlerinden de büyüktü bahçeleri
Kalpten kalbe yıkılmaz olurdu köprüleri...
Eskiden ah eskiden
Sevdalar da türküler gibi güzeldi
El ele tutuşmak bile dünyayı fetih etmekle eşdeğerdi
Özlemler içtendi
Seven sevdiğini incitmezdi
Şehvetli elleriyle kılı kıpırdamadan boğup öldürmezdi...
O türküleri özlemle dinliyorum
"Güzel duygular ölümsüz olmalıydı" diyorum
Oysa şimdi her şey ne kadar çabuk ölüyor...
Kimse artık kıymet görmüyor
Kıymet bilmiyor
Gönül dağında artık güller bitmiyor, kuşlar ötmüyor...
Eskidendi ah eskidendi
Her sevenin gönül dağını yakan bir türküsü vardı.
Aşk türkü yüreklerde yaşardı
Gönül dağları yıkıldı
Türküler öksüz kaldı...
Ayşe Keleş