Ayşe Keleş

Ayşe Keleş
@dedimki
Yazar,Güzellik Uzmanı Eğitmeni
İZMİR
856 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Gördüm ki gerçek mutluluğu ancak egolarımızı yendiğimizde yakalayabiliyoruz. ''Seni seviyorum!'' diye bağırmak isterken susup kaldığım günleri hatırladım. Kadınlar gülerse çocuklar güler,eşler güler,odalar bahçeler güler.Kadınlar her mutlu ailenin maneviyat direğidir.O direk güçlü olursa yuva kolay kolay yıkılmaz. 35½’lu Semtten Başka Şahidim Yok
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
youtube.com/watch?v=c28QSJb... Göçmen kuşlar hiç gitmez Hüzün nedir hiç bilmez Çiçek dolu bir kalbim Bende bahar hiç bitmez Ruhum çocuk aşk benim Hep mavidir düşlerim Pamuk şeker bir kalbim Bende sevgi hiç bitmez Güneş doğar ay gitmez Hayal düşler hiç bitmez Umut dolu bu kalbim Bende bahar hiç bitmez Ayşe Keleş
Başlamadan Pes Etme Akşam sefaları gibi güneşe kapatma gözlerini Aç hayata bütün odalarının perdelerini Mutluluk inci tanesidir derinlerde Dalmayı dene Sen kazan zaferi... Üstünden çıkar artık O kasvetli hüzün kokan elbiseyi Başlamadan pes etme Yeter ki iste Güç sende Doruklara çıkman için merdiven ayaklarının dibinde... Seyir değiştirmesin sevgi okların Bir kalbi on ikiden vurmayı dene... Bazen Köpek balıklarından daha güçlüdür içindeki düşman Oysa bak kısacık sana sunulan yaşam Kök sal verimli topraklarda Kendini teslim etme fırtınalara Kırılma,kırdırtma Heyben'i keşkelerle doldurma Mutlu anların olmalı ardına baktığında... Gözlerini akşam sefaları gibi güneşe kapatma Işığın her tonu sunulmuşken yakala Gir hayatın içine doya doya yaşa Öyle seyirci kalma...
Hayalin... Bu şehrin gürültüsünden kalabalaklarından Tozu dumana katarak gelir hayalin Gökyüzünde bir martıya takılır gibi takılır kalır gözlerim sende Sonra kanat seslerini duyarım kalbimin en derinlerinde... Doğan güneş daha bir parlar aydınlatır günümü Beyaz bir bulut olur örtersin üşüyen yüzümü... Seninle güzelleşir Daha bir güzel kokar kahvem Yudum yudum hayat verirsin Ellerim ısınır Yüreğim ısınır Hayiline sarılırım... Dudaklarımın kenarında bir kır menekşesi açar Sanki baharla kucaklaşırım. Yaz yağmuru gibi ıslatırsın özlemlerimi Bıraktığın toprak kokusuna sevdalanırım... Ayşe Keleş
Öğrendim ki... Meğer tozdan bir kalbi sevmişim Minik bir rüzgarda kayboldu... Kor sandığım,içinde yandığım, O gönül meğer külmüş, savruldu... ‘’Seviyor muydun? ‘’dedim, Sustu... Meğer ölüye hesap sorulmazmış, Değmez birine harcanan zaman kadar, Hiçbir şey bu kadar can acıtmazmış... Her gün biraz daha büyüyorum, Sabrım gayretim o yüzdendir... Sevmeyi bilmeyen birini sevmek intiharmış, Kalbime sevgiye küstüğüm o gündendir... Meğer bir ömürde Bir çeyrek bile sevilmemişim... Öğrendim ki, Sevilmediğin gönülde vefa aranmazmış... Öğrendim ki, Seven yüreğin sevinçleri olmazmış, Öğrendim ki, Sevmek suçmuş,cezasız kalmazmış... Ayşe Keleş