Ne yukarıdayım
Ne de aşağıdayım
Sadece senden biraz farklıyım
Evrenin sonsuzluğunda minicik bir noktayım.
Hırslarım yok
Ulaşılmaz arzularım
Kavgalarım
Kızgınlıklarım
Hayatın gülen yüzünü aldım
Hep sevgiye sarılarak uyudum
Huzurun kollarında uyandım...
Ayşe Keleş
Büyüdüm anne
Sen gidince
Kocaman bir dev oldu içimdeki çocuk
Hiç bir yere sığamadı
Evler küçüldü
Odalar küçüldü
Yokluğun boğazımı sıkan bir kör düğümdü...
Zamansız ayrılığı anlamaya çalıştım
Oysa ben hala sevgine şefkatine muhtaçtım.
Aradım...
Yerini dolduracak bir teselli aradım ama bulamadım...
Dokuz ay karnında,yıllarca kucağında
Ömür boyu kalbinde taşıdın
Yokluğun o kadar büyüttü ki hasreti
Ben taşıyamadım annem ben taşıyamadım.
Yıkıldı yıkılmaz sandığım kalelerim
Ağustos ayında bile üşüdü yüreğim
Biriktirdim biriktirdim
Dağıldım annem yokluğunda dağıldım
Eskisi gibi
Gel topla beni...
Ayşe Keleş