Ama benim, benim hiç, hiçbir şeyim yok yeryüzünde! Her şeyim sensin. Ben de senin için her şey olacağım, sana yuva olacağım, yurt olacağım; sana bakacağım, seni seveceğim!
Toplumun bu hainliği sizi ayaklandırmıyor mu? Kötülemediği tek duygu var mı? En soylu içgüdüler, en temiz sevgi duyguları ezilir, ayıplanır, sonra bir gün, iki zavallı ruh birbirini bulursa, her şey onların birleşmesini önleyecek biçimde düzenlenir.
Hayır işte! Tutkuları yermek niçin? Yeryüzünün biricik güzel şeyi onlar değil mi; kahramanlığın, coşkunluğun, şiirin, müziğin, sanatın, kısacası her şeyin kaynağı onlar değil mi?