Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni, alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme..
Bize vadedilmiş bir yarın yok. Ruhumuzda kelebek sancıları kanat çırpıyor. Fakat burdaysak gücümüzü ve neşemizi toplayacağız. Düşe kalka, güle ağlaya.. şevkatimizi kendimizden, merhametizi birbirimizden sakınmadan.. sevaplarımız, günahlarımız ve elbet hatalarımızla
Zaten hayatta pek az acı sadece kendi yarasından yayılıyordu. Derinde her zaman daha başka daha büyük bir yara vardı. Ve dünyaya dayanmak için evvela onu iyileştirmek lazımdı..