Beyza Topçu
@delph
30 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"...sizin şu öbür dünyanızda başka ne azaplar var?"
"Ne azaplar mı? Ah, hiç sorma: Eskiden pek o kadar değildi ama şimdi daha çok ahlaki şeyler, 'vicdan azabı' falan gibi saçmalıklar geldi. Bu da sizin yüzünüzden, 'ahlaklarınızın yumuşaması' yüzünden oldu. Peki kim kazançlı çıktı? Sadece vicdansızlar, çünkü zaten vicdanı olmayan birine vicdan azabı veriyorsun. Ama henüz vicdanını ve şerefini kaybetmemiş namuslu insanlar bundan zarar gördüler..."
Reklam
"Yoksula kendi işini görmesi için yardım et" tantanası arasında Dünya Bankası'nın gecekonduları yüceltmesinde örtük biçimde kendini belli eden ödenekleri bir hayli azaltma konusuna pek dikkat eden olmamıştı. Yoksulun uygulama becerisini övmek, devletin yoksullukla evsizliği giderme konusundaki tarihsel vaatlerinin yerine getirilmediği gerçeğinin üzerini örten bir perde haline gelmişti.
Gecekonducular arazilerden yer kapabilmek için genellikle politikacılara, çetecilere veya polislere hatırı sayılır miktarda rüşvet vermek zorunda kalırlar; bu enformel 'kira bedelleri'ni para ve/veya oy karşılığı yıllarca vermek durumunda kaldıkları da olur. Ayrıca kent merkezinden uzakta, belediye hizmeti almayan bir yerde bulunmanın cezası da cabası. Gerçekten de toplam maliyeti hesapladığınızda tapusuz bir yere yerleşmek arsa almaktan daha ucuz olmayabilir. Gecekondunun en çekici tarafı, 'ileride geliştirilme ve ıslah edilme imkanına sahip olmasıdır, ki bu özelliği maliyetin aşama aşama yayılmasına neden olur.
Velhasıl geleceğin kentleri, ilk kuşaktan şehir planlamacılarının tasavvur ettiği gibi cam ve çelikten değil, büyük oranla kaba tuğla, saman, geri dönüştürülmüş plastik, briket ve hurda tahtalardan inşa edilecektir. Yirmi birinci yüzyılın kent dünyası, gökyüzüne yükselen ışıklı kentler yerine büyük oranda çerçöp, dışkı ve pislik içine gömülmüş kentlerden oluşmaktadır. Hatta, postmodern gecekondu mahallelerinde oturan bir milyar kent sakininin geriye bakıp kent hayatının ilk dönemlerinde, dokuz bin yıl önce Anadolu'da kurulmuş olan Çatalhöyük'ün dayanıklı kerpiç evlerine imrenmesi işten bile değildir.
Yine başa dönmüştüm işte Nihan, bedeninin, aklının, ruhunun, arzularının sahibi olmayan bir bendim yine, madde madde hayattım. Kendime değil onlara ait oldukça kahraman değil, trajediydim. Trajedilere herkes ağlar, içimde bir yer gizli gizli gülüyordu ama, derin bir oh çekiyordu, rahat bir nefes alıyordu.
Reklam