ağlayarak okudum ve bitirdim. her cümlesi o kadar dokundu ve hissettirdi ki... karakterle kendimi bazı durumlarda özdeşleştirdim, aslında hepimiz aynı şeyleri yaşıyoruz, hissediyoruz. hayatımı dokunmadan yaşadığımı fark ettirdi.
DokunmadanNermin Yıldırım · Hep Kitap · 201711,5bin okunma
bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşardım onu. bir keklik beslerdim ellerimle, varsın uçsun sonunda.
bir çiçek büyütürdüm, varsın solsun sonunda. bir omuz ısıtırdım, varsın gitsin sonunda. dokunurdum. ben eriyene dek, o eriyene dek, biz hiçleşip karışıncaya dek bu derin boşluğa, dokunurdum. ama yok bir hayatım daha.
bir hayat daha yok.
yok.
artık anlıyorum, insan görkemli güzelliğini ölene dek bilemiyor. Ne dünyanın, ne kendisinin. kalbin terazisi, yitirilmemiş hiçbir şeyin kıymetini hakkıyla ölçemiyor.
oysa bir bilseniz, ah bir bilseniz ...