"Geriye, Bir Yaralı Kuşa Ettiğin Merhamet Kalır"
Puan vermedi
"Yol uzun, menzil uzak, kalk ey yolcu!"
Modern dünyanın gürültüsünden sıkılıp, kendi içinize doğru derin bir yolculuğa çıkmaya ne dersiniz?
Bu kitap, felsefe ile tasavvufun harmanlandığı muazzam bir arınma rehberi. Yazarın güçlü kalemi, ilk bölümlerde kurduğu felsefi altyapıyı kitabın sonunda kalbe dokunan harika şiirlerle taçlandırıyor.
Neden Okumalısınız? (Olumlu Yönleri):
"Geçer bu debdebe, mülk virane kalır..." diyerek unuttuğumuz o saf şefkati ve merhameti hatırlatıyor.
Ucuz kişisel gelişim formülleri vermek yerine, insanı kendi nefsiyle yüzleştiren gerçekçi bir ayna tutuyor: "Ruh dilemmada, kalp mevcelere mesken."
Kimler Zorlanabilir? (Eleştirel Yönü):
Kitabın dili oldukça zengin, katmanlı ve edebi kavramlarla örülü. Günümüzün hızlı tüketim diline alıştıysanız sizi yavaşlatabilir. Ama kesinlikle sindire sindire okumaya değiyor!
Unutmayın: "Ey yolcu, sanma menzil ıraktır. Nefsini bilene, hakikat her dem nefestir."
Eğer kalp aynanızı kederden arındırmak istiyorsanız, bu esere mutlaka kütüphanenizde yer açın.
Kitaptan kalbime kazınan o son sözle bitireyim:
"Padişah da olsa, sadece amelini alır. Geriye... Bir yaralı kuşa ettiğin merhamet kalır."
Siz bu tarz içsel yolculukları seviyor musunuz? Yorumlarda buluşalım!
Öncelikle 2025 Booker Ödülü (!) kazanan kitabı okuduğumu belirtmeliyim. Ki edebiyatta kalitenin ne kadar düştüğünü daha rahat ifade edebilirim.
Olayların tekduzeliginden mi dem vursam, karakterlerin ne kadar basit anlatildigindan mi? Kurgu diye birşey olmadığını mi söylesem önce? Türk dizileri senaryolarından çok daha saçma ve basit desem herhalde herkes anlar ne demek istediğimi.
Boşa zaman kaybı.
Boşa para.
Boşa kagit masrafi ve onca baskidan sonra doğaya yapılan büyük haksızlık.
Benin dışımda dünyaca ünlü OBSERVER ne demiş biliyor musunuz?
Bir başyapıt.
Ya ben edebiyattan hiç anlamiyorum ya da ödülü verenler.
Edebiyatın başı sağolsun.
Reklam
Zatına hoşça bakabilmek evrene de hoşça bakabilmek demektir. Bir mikrokozmos olarak insan, kendi içsel bütünlüğünü sağlayabildiği ölçüde alemle uyumlu olmayı başarır.
O halde uyanık oalım.
Huş der dem. Aldığımız her nefesin farkında olarak temaşa edelim evreni. Nefes ayıklığı...
İki nefes arasında, doğum ve ölüm arasında hep "an"da ve "huzur"da olmak: Tam bir bilinç ve bütünlük bali.
Hûrgilî 1
Puan vermedi·184 syf.··
Beğendi
·2026 83. kitabı
·21 günde okudu
·Okunma: 26 Mayıs 2026 10:05
"min hest pê kir ku trên dê her tim wek alaveke biyanî û bidestneketî bo me bimîne" (170).
Weşanxaneya ciwan Pall Weşan, ji roja ewil ta îro karekî pak û paqij kiriye, gelek berhemên bi qîmet çap kiriye. Li gel çîrok, roman, helbest, rojnivîsk û teoriyê îcar dest bi çapkirina xebatên kolektîf kiriye, di bin navê "Hûrgilî"yê da. Heta niha bi vî awayî du heb berhem çap kirine, edîtorê weşanxaneyê wer tîne ziman ku ew dixwazin ji pirtûkên bi vî rengî koleksîyonekî çêbikin, Trêna li Stasyona Xwe Digere berhema ewil a vê koleksîyonê ye.
Ji navê xwe jî diyar e, mijara pirtûkê "trên" e. Ji bo vê xebatê 17 nivîskaran zendên xwe badane, her yekî li ser "trên"ê metneke serkeftî amade kiriye. Nivîs giş ne yek cure ne, teorî heye, bîranîn heye, çîrokên hûnandî hene.. û li gel zaravayê kurmancî, bi zaravayê soranî û zazakî jî du metnan di berhemê da cihê xwe girtine. Bi vî awayî hem ji aliyê naverokê ve hem jî ji aliyê teşeyê ve xebateke têr û tije derketiye holê.
Heta çûyîna zanîngehê jî min qet ne trên ne jî rêya hesinî dîtibû. Behsa trênê her tim du tişt dianî bîra min: fîlmên Yilmaz Guney û pirtûka Antranik Dzarugyan. Wekî din wateyeke wê tune bû bo min. Lêbelê vê berhemê wisa kir ku ez bi çavekî din li trênê binêrim, bi awayekî cidî li ser vê alava hesinî û li ser hebûna wê ya li welatê xwe bifikirim.
Di destpêka berhemê da em bîranîneke Nûredîn Zaza dixwînin ku ew çawa ji trênê reviyaye. Piştre Rohat Alakom ji me ra behsa xeta trênê ya li Kurdistanê dike ku ji aliyê Skandînaviyan ve hatiye çêkirin. Ev nivîs agahiyên balkêş dide mirov, ji bo min metneke sûdwer bû ya rastî. Nivîsa sêyem jî ya mamoste Serdar Şengul e. Ji ber ku ez mamoste nas dikim û xebatên wî ji nêz ve dişopînim, min bi meraq dest pê kir û bi kêfxweşî qedand metna wî û gelekî jê hez kir. Mamoste Serdar behsa
Dema min nû pirtûkê da destê xwe min ji xwere got bixwînim nexwînim hewceyî xwendina vê pirtûkê dike gelo (mamoste nebihîze welleh wê nifiran bike) lê piştî min hevoka pêşî
"Me bo hebûnê şer kir.
Baş e, evqas jiyanên ku qediyane, çi ne?
Ez di bin bandora hevokê de mam min fehm kir kū divê kû pirtûk bê xwendin
Lîlav di zimanê kurdî de tê wateya ava ku ji helandina berfê dertê, yanî ava biharê ya zelal û hênik. Nivîskar ev nav ne tenê wekî navekî fîzîkî, lê wekî metaforekê bi kar aniye. Çîrokên di pirtûkê de mîna lîlavê ne; carinan sar û cemidî ne (ji ber rastiyên jiyanê yên giran), carinan jî wekî mizgîniya biharê hênikahî û hêviyê didin dilê mirov.
Nivîskar vê pirtûkê de şêwazeke gelekî kurt, fersendî (mînîmalîst) û helbestî bi kar tîne. Çîrokên wî dirêj nabin; bi çend hevokan an bi rûpelekê dikare cîhaneke mezin bide avakirin. Ev yek di diyalogên pirtûkê de jî xwe dide nîşandan. Wekî ku di pişt pirtûkê de jî tê gotin, dema ku jê tê pirsîn "Çima helbest û çîrokên xwe wisa kin kin dinivîsî?", ew dibêje: "Mirin li ber deriyê me teva ye. Ez naxwazim yek helbest û çîrok jî di nîvî de bimîne." Ev bersiv bi xwe jixwe felsefeya pirtûkê û leza jiyanê ya di nav sînorên mirinê de nîşan dide.
Zimanê pirtûkê kurdiyeke şirîn, herikbar û zelal e. Nivîskar ferhengoka deverê (Batman û derdora wê) û rîtma zimanê axaftinê pir baş di nav hunera çîrokê de bikaranîye
Pirtûk rasterast ji dilê civakê û jiyana rojane pêk tê Di pirtûkê de mirov rastî gelek mijaran tê
Evîn û Hesret Têkiliyên di navbera mirovan de, evînên ku di nîvî de mane û hesreta demên berê.
Şer, Wendabûn û Êş Bandora şer û rewşa psîkolojîk a li ser civakê, trawmayên ku mirov di jiyana rojane de dikişînin.
Rastiya Jiyana Bajêe Hevrikiya mirovê nûjen a bi bajêr re, tenêbûn û hewldana hebûnê .
Karakterên pirtûkê ne
Yaaa canım Gurur'uma artık raporlu deli demeseniz mi? Yemin ediyorum ana kız (Farah ve kıymetli anneciği) daha manyak! El oğlu da sıkıyor sonra avizelere
Zaten krize girdim ben hep o sahnelerde cidden aşırıı iyiydi.
Şimdi ilk kitabı okuyanlar bilir ki, bir sevkiyat mevzumuz vardı. Ve bu sevkiyatta Tozlu ailesi için bir hayli mühimdi. Farah bu sevkiyatı babasından ısrarla kendisi üstlenmek istedi. Babası da bunun için Farah'a kuzenlerinden oluşan bir ekip kurdu. Bu kısımları da artık ikinci kitaptan okuyoruz. Ama efenim hemde nasıl bir grup
Hırsızı var, arsızı var, nezarete girmeden duramayanı var. Allah ne verdiyse işte
Hatta işin aslı bu sevkiyatta Asaf, bizim kıza yardım edecekti ama ki Gurur da bunu öğrenince sevkiyat işini Farah'ın babasına Farah'a vermesini söyleyen kişi Asaf.
Yaa zaten bu kuzenler ordusunun birde WhatsApp grubu vardı ki sormayın gitsin, neydi o öyle #genetikkarma
Esvet'i cidden çok sevdim tam kafa kız. Öte yandan Kılıç Aslan'la aralarındaki olayda baya iyiydi.
Bir de bizim Gurur'un infazı için oylama yapanlara karşı bir yemek olayımız var. Cidden çok iyiydi. Ben bayıldım ya burada da okuyorum resmen #sakavesanrı yı
Duha'nın sıkıştım demesi orada bile Karun la birbirlerini sevmeleri. Aaa unutmadan benim canım delim, sandalyelerin altına hep bomba koymuş. Ne yapsun adam, caniii sıkılayi
Ayyy birde Karun'un karısını yücelttiği el öpme olayı var. Yemin ediyorum Karun diye okunur ama adam diye yazılır.
Bu kitapta Farah'a cidden çok şaşıracaksınız. Babası için kendini gizleyerek deli kral yani sevgili kocasının mekanında ringe bile çıkıyor. Tabi bu dövüş yeteneğinde korumaları Ferdi abinin baya bir etkisi var. Çünkü 9 yaşından beri onu çalıştırıyormuş. Ayrıca burada bir parantez açmak istiyorum. Farah'ın çocukken kaçırıldığı o sancılı süreci
Reklam
Reklam