"Kesin olan fenomen kendi varlığımdır. Bundan kuşku duyulamaz. Neden duyulamaz çünkü kuşku duymak için bile bu varlık gereklidir. Ben yokum dersem bunu demek için bile orada olmam gerekir. Bu yüzden kendi varlığından kuşku duymak imkansız olan tek şeydir."
"Zeka ancak kendini keşfettiğinde gelir. Zeka bu keşfin gölgesidir; ancak tesadüfen kendinle yüzyüze geldiğinde, kendinle karşılaştığında, kim olduğunu bildiğinde gerçekleşen o büyük zindeliktir. Bir anda varoluşa kök salmış olur, aniden zamanın ötesine geçersin. Artık ölüm bile öldüremez, ateş bile yakamaz seni. Ebedisindir."
Kelimelerin hece hece şahsiyet kazandığı şiirler. Okudukça "dıştan içe" doğru evrilerek, kendi şahsiyetinize soyunuyorsuz. Ahmet Hamdi'nin ifadeleri size tanıdıklık hissi verecektir, yeter ki anlamak için sabırlı olun. Şiirlerinde "rüyalar"ınızla karşılaşabilirsiniz.
"...
Bir elimde, asâm, birinde keşkülüm
Ben şimdi, ufuklardan esen bir serseri eylülüm...
Aradım seni: Diyar, diyar...
Şehriyar, şehriyar!..
Bir efsane oldu maceram, yâdım!
Şarkın seni andığım her beldesinde!..
Taşında 'meçhul...' diye yazılır adım:
Açılınca mezarım, yokluğun sinesinde!..
Şehriyar, Şehriyar!..
Sevginle mesut: Eski bahtiyar,
Bak şimdi, ak saçlı bir ihtiyar;
Arıyor seni: Diyar, diyar...
Şehriyar, Şehriyar!..
..."