İyi gecelerAlıntı
cabaladigimi gormek istiyorsan bana zoru oynamak yerine baskalarina ulasilmaz olmayi dene.
Bi dene arkadaşım var “ Kafası yastık gördüğü an uyuyor “
Darısı bizlere çok amin
Reis anca sabah mesajları görüp cevap verir 😁
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Erkeklerin alışveriş mantığı: "Gir, al, çık"
Kadınların alışveriş mantığı:
- Vitrine bak
- Gir
- Üç tur at
- Elle, mıncıkla
- Yanındakilere sor
- 5 tanesini dene
- Almadan çık ...
👨👦Kral Baba, Kaya Baba, Yok Baba, Koşullu Seven Baba, Korkuluk Baba… Siz hangi tür babasınız? Babalar kızlarına kendileriyle, erkeklerle ve dünyayla kuracakları ilişkiyi şekillendiren nasıl bir psikolojik bir miras aktarır?
Bir kız çocuğunun kendisiyle ilgili kurduğu hikâyenin önemli karakterlerinden biri babasıdır. Kız çocukları babalarında yalnızca kendilerini koruyan, ihtiyaçlarını karşılayan ya da kuralları koyan kişiyi görmezler. Erkeklerin nasıl sevdiklerini, gücü nasıl kullandıklarını, öfkelerini nasıl ifade ettiklerini, kadınlara nasıl davrandıklarını ve ilişkilerde nasıl yer aldıklarını da büyük ölçüde babalarını gözlemleyerek öğrenirler. Bu nedenle baba-kız ilişkisi yalnızca aile içindeki duygusal bağlardan biri değildir; bir kız çocuğunun kendisiyle, erkeklerle ve dünyayla kuracağı ilişkinin şekillenmesinde önemli rol oynayan psikolojik bir gelişim alanıdır.
Bir baba kızına yalnızca soyadını, yaşam koşullarını ya da maddi imkânlarını bırakmaz. Aynı zamanda görünmez bir miras da aktarır. Kızının hata yaptığında kendisini ne kadar affedebileceğini, ne kadar değerli hissedeceğini, ilişkilerde nasıl bir sevgi bekleyeceğini, otorite karşısında nasıl davranacağını ve hayatta ne kadar yer kaplayabileceğini etkileyen birçok mesaj bu ilişkinin içinde şekillenir. Bazen bu mesajlar açıkça söylenir; bazen de yıllar boyunca tekrar eden küçük davranışların, bakışların, sessizliklerin ve duygusal tepkilerin içinde aktarılır.
Bu nedenle baba-kız ilişkisi yalnızca çocukluk yıllarına ait bir hikâye değildir. Babalar kızlarının iç dünyasında çoğu zaman onlar büyüdükten sonra da yaşamaya devam ederler. Bir kadının kendisine söylediği cesaret verici cümlelerde de yetersizlik hissettiği anlarda zihninde yükselen eleştirel seste de bazen babasının izleri bulunabilir. Bu
Vefasız olma..!
Sev…!
Kardeş olmayı dene..!
Çok mu zor sarılmak?
Çok mu zor iyi olmak?
Çok mu zor bölüşmek bir olmak?
Kendimle hasbihal…
Gözümü sıkıca kapattım
Bir şeyleri unutmak istiyor gibiydim
Ama hatırlamak istedim,
Belkide hiç olmamak.
Sonra yeniden kendim olmak istedim.
Baktım uzunca...
Pencereden yansıyan ışığın duvardaki aksine baktım.
Bir hayâlim vardı onu hatırladım.
Sonra hayâlime ulaşmaya engel, önüme koyduğum koca dağlara baktım...
Ve o an, zihnimde hepsi eriyip gittiler
Anladım ki birkaç tepecikten ibarettiler.
Gözümde neyi büyüttümse önümde taş olarak onu gördüm.
Ben kendim koymuştum ,kendim örtmüştüm hayâllerimle aramdaki perdeyi..
Evet şimdi fark ettim ama bunun bir ehemmiyeti yok..
Yolum yürünmemekten ot bağlamış.
Menzilimin tahayyülümdeki rû’yeti gittikçe azalmış.
Benmişim aslında kendime engel.
Kurduğum, kurguladığım , önüme çıkardığım ne varsa hepsi bir çengel,
Bir domino misâli dokunmamla dökülüp gittiler.
Ben mi?
Hayır, beni götürmediler...
Ben yine buradayım, geceye birazcık hüzün bıraktım.
Bir acılık hissettim damağımda..
Ve başka bir acı, bağrımda...