Giden kişinin gerçekliği yoktur, yalnızca düşüncelerde sürdürür varlığını. Düşüncelerden de silindi mi tamamen gitmiş demektir. Yani onu aklıma getirmediğimde aslında varlığını sona erdirmiş oluyorum.
Sahte gerçek aşık, sinik idealist, dua eden ateist. Hepsi ölümcül bir biçimde iç içe geçmiş, her şey sınırlarından taşmış, hiçbir şey olması gereken yerde değil.
Aniden içinden güçlü bir dua etme dürtüsü yükseliyor, sözcükleri sessizce söylemeye başlıyor ama sonra kendinden korkup susuyor. Ne için dua edecek: Bağışlanmak için mi, rehberlik için mi. Kimden dileyecek bunu: Tanrı'ya neredeyse inanmıyor.
Terketmedi sevdan beni,
Aç kaldım, susuz kaldım,
Hayın, karanlıktı gece,
Can garip, can suskun,
Can paramparça...
Ve ellerim, kelepçede,
Tütünsüz uykusuz kaldım,
Terketmedi sevdan beni.