İyi ki orada değilim! İnsan kalbi ne anlaşılmaz,ne acayip bir şeymiş meğer,sevgili dostum. Seni böylesine severken ,hep senin yanındayken soluğunu hissederken... Şimdi ayrıldığıma nasıl da seviniyorum! Olacak şey mi bu? Fakat beni sevdiğini,gidişimi anlayışla karşılayacağını ve beni bağışlayacağını biliyorum. Oradaki diğer bütün ilişkilerim,sanki kader tarafından benim bu hassas yüreğimi iğnelemek için,özellikle karşıma çıkarılmış değil miydi?