eger akademiye, unvanlara ve entelektuel cevrelerin samimiyetine inanciniz kaldiysa, bu kitabi elinizden birakmanizi oneririm. schopen bu eserinde o cok saygi duydugumuz "kursu filozoflarini", akademisyenleri ve butun bir duzeni oyle bir yerden yere vuruyor ki; kitabi bitirdiginizde tezinizi, makalelerinizi ve kariyer planlarinizi cope atmak isteyebilirsiniz. ozellikle kitabin "universite felsefesi uzerine" olan kisimlarini okurken her satirin altini cizmek zorunda kaldim. hakikat gibi bir kavramin, kadrolu memurlarin elinde nasil bir gecim kaynagina ve sarlatanliga donustugunu (evet hegel sana diyor) yuzyillar oncesinden vurgulamis. kisacasi, sizi gerceklerle yuzlestirip konfor alaninizdan, hatta belki de kariyer planlarinizdan vazgecirebilecek kadar tehlikeli bir basyapit, okumadan once buna dikkat etmenizi oneririm.