Deniz Ovalıoğlu
@denizovalioglu
Okumanın ve öğrenmenin sınırı olmadığını düşünenlerden.
Çocuklarımız gösterebilecekleri gelişimi göstermiyorsa, gerektiği gibi yemiyorsa, iyi uyumuyorsa, okulda başarısızsa bu onların kötü olduğunun değil yolunda gitmeyen bir şeyler olduğunun göstergesidir.
İnsanlar yaşlanıyordu, bunun ayrıcalığı yoktu ama yaşlanan insanların bir kısmı olgunlaşmış olarak bir kısmı ise olgunlaşmadan ölüyordu. Bunun püf noktası ise bir insanın "Nasıl görünüyorum?" sorusundan, "Nasıl görüyorum?" aşamasına geçmesiydi.
Okul öncesi eğitimde temel prensip olarak çocuk, çabasından dolayı ödüllendirilir ve yüreklendirilir. Yaptığı görev eksik de olsa bununla ilgili öğrenciye belirgin bir geri bildirim verilmez. Oysa ilkokulun geri bildirim mekanizması çok daha keskindir. Öğretmen yan yana oturan iki öğrenciden birine iyi yaptığını, diğerine ise iyi olmadığını daha fazla çalışması gerektiğini söyleyebilir. Herkesin içinde ve oldukça açık bir şekilde değerlendirilmeleri, ne kadar başarılı olurlarsa olsunlar bütün öğrenciler için belirgin bir performans kaygısı yaratır.
Ne kadar iyi bir anne baba olduğunuzu belirleyen, ne kadar başarılı çocuklar yetiştirdiğiniz değil; onları ne kadar sevdiğiniz ve her koşulda nasıl sahiplendiğinizdir.
Bir şeyi öğretmek için en iyi zamanlama, çocuğun konuyla ilgili merakını ortaya koyduğu andır.