Annem ve babam elleri birbirine kenetli, gözlerinde aşkla, yaşlı bir ağacın gölgesinden beni seyrederlerken, ben diğer çocuklarla oynardım. Bir top ya da frizbinin peşinden koştururken annemle babamın şakalaşıp gülüştüklerini duyardım. “Bana bakın! Bana bakın!” diye seslenirdim. Bakarlardı. Ailelerin çocuklarını seyrettikleri gibi beni seyrederlerdi. Beni gururla izlerlerdi. Oğulları, neşeleri... Geriye dönüp o yaşlarıma bakıyorum da... O ağacın altında ikisi de gülümserken onlara bakardım. Boğazlarının bir kulaktan diğerine kadar kesik olduğunu hayal ederdim, açık yaradan kan fışkırıyor ve o fışkıran kan önlerindeki çimenlerin arasında birikiyordu. Gülerdim, kalbim güm güm atardı, çok gülerdim. Tabii ki bu yıllar önceydi, ancak elbette bunun başladığı yıllar o yıllardı. Bu kadar iddialı ve ürkütücü bir arka kapak yazısı okumayalı baya olmuştu dostlar. Tabi bunu okuyup çevremde bu kitabı okuyanların yorumlarını da duyunca hemen edindim 4.Maymun kitabını. En sevdiğim tarzlardan biriydi üstelik, polisiye ve gerilim. Hemen okumaya başladım. Kitap iki bölümden oluşuyor, daha doğrusu iki bölüm arasında gidip geliyor. İlk bölümde o an yaşanan cinayeletleri, polislerin yaşadıklarını okuyoruz. İkinci bölümde ise katilin çocukluğunda yaşadığı tüyler ürpertici olayları. Genel olarak zekice kurgulanmış, akıcı ve insanı tatmin eden bir kitaptı fakat ben katili de erkenden tahmin etmemden dolayı sanırım katilin çocukluğumu anlatan kısımları daha çok sevdim. Kısacası bu tarz sevenlere tavsiyemdir, mutlaka bir şans verin. Keyifli akşamlar ️

4. MaymunJ. D. Barker · Nemesis kitap · 20181,140 okunma

Reklam

Geri İleri