“Elbet değil nasibi mezellet(alçalma) kadınlığın,
Elbet değil melekliğin ümidi zulm ve şer.
Elbet sefil olursa kadın, alçalır beşer;
Lakin bugün hep onlara ait yığın yığın
Endişeler, kederler, eziyetler, iğneler!”
Tevfik Fikret
Sen olmasan... Seni bir lâhza görmesem yâhut,
Bilir misin ne olur?
Semâ, güneş ebediyyen kapansa, belki vücud
Bu leyl-i serd ile bir çâre-i teennüs arar,
Ve bulur;
Fakat o zulmete mümkün müdür alıştırmak
Bütün güneşle, semâlarla beslenen rûhu,
Bu rûh-ı mecrûhu?..
Tevfik Fikret
Ağlar bu mezarlıkta yörükler her gece
Bıkıp iri yıldızları davar sanmaktan
Düşünür eski günleri... iskândan önce
Geride kalmanın hüznü yamanmış yaman.
Melih Cevdet Anday