zehra
@derdaz
bisiler okuyoruz
erü türk dili ve edebiyatı
kayseri
50 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitap her şeyiyle mükemmeldi özellikle konusu olarak, gittikçe araplaşan bizler kadim türk geleneklerini öğrenmeli ve devam ettirmeliyiz Kutadgu Bilig, Şamanlık gibi konuların yanı sıra ülkemizin çok büyük bir problemi olan kadın cinayetlerine, hayvan haklarına, din mezheb ayrılıklarına özellikle yer verilmesi çok güzel, ders niteliğinde bir kitap
Kitabın beğenmediğim tek kısmı dili oldu fazlasıyla sade buldum biraz daha edebi olabilirdi tabi bu göreceli herkesin okuyabilmesi için de iyi ve kitabın içinde yazarın diğer kitaplarına reklama benzer cümleler verilmiş ve bu metinler oldukça sırıtıyor sonradan eklenmiş gibi duruyor olmasa daha iyi olurmuş.
Reklam
Papalagi kelimesinin asıl anlamı "göğü delen" olarak biliniyor. Kitabın arkasında yazılanlara göre Samoa'ya ilk misyoner bir yelkenliyle gelmişti. Yerliler bu beyaz yelkenliyi ufukta bir delik olarak gördüler, beyaz adamın içinden çıkıp kendilerine geldiği bir delik. O göğü delip geçmişti.
Kitap Samoa'daki Tiavea'nın kabile reisi Tuiavii'nin taslak şeklindeki yazılarından oluşuyor. Tuiavii doğanın içinde, doğal insanlarla yaşamaktadır. Onların dünyası yeşilin ve mavinin buluştuğu, samimi bir yerdir. Tuiavii, Maristendeki misyoner okulunda öğrenciyken bütün kıtayı dolaşan bir halkları seyretme grubuna katılmıştır, böylece bütün ülkeleri gezmiş bu ülkelerin kültürlerini tanımıştır. Avrupa'da yaşayan insanlar, Avrupa kültürü ve birçok şeyi not almıştır. Onun için Avrupa karanlık bir yerdir. Tuiavii başlı başına Avrupa insanını eleştirir, bunu yaparken aslında tüm insanlığı da eleştiriyordur. İnsanların birçok şeyi gereksiz önemsediğini, gereksiz şeylere ihtiyaç duyulduğunu, doğadan uzak bir yaşam sürüp taştan yapılma yapılara hapsolduklarını eleştiriyor. Bütün bu eleştiriler yapılırken Avrupalıları Beyaz olarak nitelendiriyor.
Yazar yaşadığımız yüzyılı, beyaz adamı(yani bizleri) sertçe eleştirmiş, okurken birçok kez iç çektim, sözde medeniyetin doğayı, tanrıyı, insanlığı, sevgiyi yok ettiğini farkettim.
Kitap 4 bölümden oluşuyor kış, ilkyaz, yaz, güz. kitap ismiyle fazlasıyla özdeşleşmiştir çünkü ana karakter ismini söyleme lüzumunda bulunmuyor kendisine bay c. diyor aylak adam olarak nitelendiriyor bu fikirleri kitap da şöyle geçiyor " bence insanın adı onunla en az ilgili olan yanıdır" babasından kalan mirasla hayatına devam ediyor. Çocukluğunda yaşadığı olaylardan kalan psikolojik sorunları var ve bunu kitabın sonlarına doğru kendi ağzından dinliyoruz. Günlerini aylaklık yaparak, sinemaya giderek, insanları gözlemleyerek ve bir de aşkı arayarak geçiriyor. Asıl aradığı "o" yu bulamayışı, B ile tanışmalarının hep kıyısından geçişi, ve bolca iç monologlarla dolu sizi içine çekip büyüleyecek bir kitap bu. Okurken 1959 yılında nasıl böylesine çağ ötesi bir kitabın yazıldığına şaşıracaksınız yalnızlığı ve iççatışmayı iliklerinize kadar hissedebilirsiniz, kitabın 20 30 sayfasını okuduktan sonra anlaşılıyor akıp gidiyor kitap ,bence ikinci defa okunabilecek ve farklı manalar da çıkarılabilecek bir eser üstelik tutunamayanlara da ışık tutmuştur.
