Düşünmek bile hasret bırakır insanı,
Kaçırırsın hayat denen senden hızlı gideni.
Bir sihirbaz değilsen zor anlarsın
Olup biteni, görüneni, gizleni.
Toprak kokusu beklerken son menzilde seni,
Altından yapsan ne olur kefeni?
Ömür dediğin bir nefeslik misafirlik,
Ne alıp götürebildin ki kendinle kendini?
Koza olmak kolay mı
Kelebeğin güzelliğinin yanında?
Ne saklıdır içinde, ne fırtınalar kopar
Sessiz kalan gönlünde.
Eğer biraz vicdan varsa damarında,
Acıyı taşırsın en derin yerinde.
Kanın aksa da belli etmezsin bazen,
Yaşarsın bütün kederini kendi içinde.