Her zaman her olayda bir umut olduğunu biliriz; yeter ki içimizdeki o ışık hep yansın. Şair der ya “takvim sorma bana, Ihlamurlar çiçek açtığı zaman” diye; işte şair de umudun olduğunu iyi bilir. Elbette olan olacaktır; ama vaktinden sonra ama biraz geç ama yine de beklemeye değer.. Belirsizliği sevmeyiz ama hiç umut olmamasından iyi değil mi ?
“Birgün aklına gelecek olursam
Bana şiir ısmarla,
Eylül'ü konuşalım..” Cemal Süreya
YouTube’da gezinirken Yıldız’ıTilbe’nin “Kardelen” şarkısına denk geldim. Dinledim ve şu sözleri beni düşündürdü;
“Aşk yine, yine başa bela,
Son sürat iter beni kucağına
Gül değil, kır çiçeği değil
Kardelen, kara sevdan saçlarıma.” Neden Kardelen dedim kendime. Ve araştırdım; meğersem Kardelen güneş sevmeyen güneşi görse solan, ölen bir çiçekmiş. Ve bir gün güneşe aşık olmuş güneşi görse öleceğini bile bile bir kere olsun görmeyi çok arzu etmiş. Bir gün dayanamayıp güneşe karşı açmış ve güneşi gördüğü gibi ölmüştür… yani Kardelen cesaretin simgesi, sevdiğini bir kez görmek için ölmeyi göze alan cesur bir çiçek.. Kendi Kardeleninizi iyi seçin..
"Bâzı yerlerde kadınlar, görüyorum ki başına bir bez veya bir peştamal veya buna mümâsil bir şeyler atarak yüzünü, gözünü örter ve yanından geçen erkeklere karşı ya arkasını çevirir veya yere oturarak yumulur. Bu tavrın mânâ ve medlûlü nedir? Efendiler, medenî bir millet anası, millet kızı bu garip şekle, bu vahşî vaziyete girer mi? Bu hâl milleti gülünç gösteren bir manzaradır. Derhâl tashîhi lâzımdı."
Onların küçük yaşantılarının içinde ben de küçülmedim mi Olric? Ucuzluk bana da bulaşmadı mı? Hayır, efendimiz. Öyle içten yaşadınız ki. Bu kısa süren aydınlıktan, yararlanamayacaklar ne yazık ki. Acıtmayan karanlıklarına dönecekler.Onların, hissedemedikleri acılarını da siz içinizde taşıyacaksınız. Güzel bir rüyadan uyanmanın tatlı şaşkınlığını yaşayacaklar bir süre. Sonra unutacaklar. Unuttukları içinde unutulacaklardır. ,,, Alışkanlıktan başka bir şey bilmedikleri için, sizin de yokluğunuza alışacaklardır.Anlıyorum Olric.Neden daha önce söylemedin bana? O zaman yaşayamazdınız. ... Her gün yeni baştan yaşamak mümkün olacak mı dersin? Bir gün öncesine korkak bir bezirganlıkla sarılmadan yaşayabilecek miyiz? Yoksa, yarından korktuğumuz için, düne köle gibi bağlanacak mıyız? Yaşayarak göreceğiz Olric. Yaşamaktan korkmazsak göreceğiz. Ve bu dünyaya göstereceğiz.
