Birinin bizi olduğumuzdan küçükmüşüz gibi düşünmesinin tepeden bakan bir tavır olduğu fikrine kendimizi o kadar kaptırırız ki, yetişkin benliklerimizin ardına bakıp içimizdeki o hayal kırıklığına uğramış, öfkeli, kendini ifade edemeyen çocukla bağ kuracak ve onu affedecek birinin olmasının kim zaman ne büyük bir ayrıcalık olduğunu unuturuz.
Evlilik: Kendisinin kim olduğunu veya karşısındakinin kim olabileceğini henüz bilmeyen iki insanın, tam olarak kestiremedikleri ve üstüne kafa yormaktan da itinayla kaçındıkları bir geleceğe kendilerini bağlayarak, büyük bir umutla, cömertlikle ve müthiş bir içtenlikle oynadığı bir kumardır.
İnsan doğası yalnızca belirli bir zaman kesiti içinde nasıl değerlendirilemezse, toplumlar da geçmişlerini özümseyemedikleri sürece kendilerini gereğince anlayamazlar. Şimdiki zamanın hem geleceği hem de geçmişi içerdiğini görmezden gelen toplumların bireyleri ise evrensel olma niteliğine ulaşamazlar!