“Rahipler, öldüğümüzde bütün yüklerimizi arkamızda bıraktığımızı ve sonsuza kadar gülebileceğimiz, sevebileceğimiz, yiyip içebileceğimiz tatlı bir diyara gittiğimizi söylerler ama… ya ışıktan ve baldan oluşan bir yer yoksa? Ya ölüm dediğimiz şey soğuktan, karanlıktan ve akıl almaz bir acıdan ibaretse?”
Parti iktidarda olmak istiyordu, çünkü halk kitleleri özgürlüğü kaldıramayan ya da gerçekle yüzleşemeyen, dolayısıyla kendilerinden güçlü birileri tarafından yönetilmesi ve sistemli bir biçimde aldatılması gereken zayıf, korkak yaratıklardı.