Öyle dertli dertli bakma, gören olmaz.
Müzik
Akşamlar böyle biter Hep böyle dertli biter
Müzik
Siz bana her yolda yarıda bırakılmanın edebiyatını yapın sanki dünyada bir tek sizin canınız yanmış gibi mağrur cümleler kurun arkamızdan.. Ben de size o yarıda bıraktığınız yolların aslında hiç yürünmediğini anlatayım. Kendini feda edilmiş sanırken aslında sadece korkakça kaçışların arkasına sığınıldığını sessizce izleyeyim. Kanatların kırıkken uçmaya zorlanmayı her sığınakta bir yabancı gibi kalmayı ve en çok da kendi yaralarını kendin sarmak zorunda olmanın o sessiz ağırlığını çoktan kabullendim ben Öyle bir eşik ki bu artık ne canımı yakanların ne de uğruna her şeyden vazgeçileceği sanılan o büyük iddiaların bir hükmü var.. Her şey bittiğinde geriye sadece büyük bir sessizlik kalıyor ve insan o sessizliğin içinde kurulan tüm o dertli cümlelerin ne kadar boş ne kadar anlamsız olduğunu anlıyor. Ve her şeyin anlamını yitirdiği bu koca boşlukta insanı en çok o acımasız tezat yoruyor. Kalbin artık hiçbir beklentisi hiçbir inancı kalmamışken o yaraları açan eli o çıkmaz sokakları ve yaşanması mümkünken öylece feda edilen o eski günleri hâlâ içten içe sessizce arıyor. Haklı çıkmanın hiçbir şeyi iyileştirmediği bu yorgunlukta nefret etmeyi bile beceremiyor insan. Geriye dönülmeyeceğini dönülse de hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını bile bile o kırık dökük hikâyenin en baştaki o bozulmamış hâline duyulan o çaresiz o dilsiz sızıyla baş başa kalıyor insan. Tüm bu anlamsızlığın tüm bu kırgınlığın ortasında konuşacak hiçbir şeyi düzeltecek mecalim yok zaten sadece tüm bu kırgınlığın ortasında... tek bir an yüzünü görsem yeter
SONRASI MUŞTU Sert bir rüzgâr esti birden, kırıldı kelimeler,
Alıntı
Mezar ve Gul
“Senin gibi bir aşk çiçeği ne yapar Seher vakti yağdığında yağmurlar?” Diye mezar sordu güle. “Ya senin o kuyu gibi ağzına Düşen insan ne yapar daha sonra?” Diye sordu ona gül de. “Ey karanlık mezar, amber ve bal Kokusuna döner o damlacıklar Anladın mı beni şimdi?” Mezar da dedi ki “Ey dertli çiçek, Melek olup göklerde süzülecek İçime düşen her kişi.”
Victor Hugo
Victor Hugo
Şiir
Bu aralar kimle konuşsam herkes dertli kötülükten dem vuruyorlar kimse de ben kötüyüm demiyor anlamadığım herkes iyiyse bu kötüler kimler neredeler maşallah herkes masum tertemiz melek bir insan biz kalmişız bizde hala hangi eksik noktamızı tamamlar da güzel insan oluruz zararımız dokunmaz dıye gayret edelim .aferim bize