"İnsanlığımı Yitirirken" adlı romandan tanıdığımız Oba Yozo karakterinin 13 yıl öncesini anlatan "Soytarı Çiçekleri" adlı eser; farklı bir teknikle yazılmış olup, alışılmış anlatım tekniklerinin dışına çıkarak hikâyeye sık sık müdahale eder ve okuru metnin içine doğrudan dâhil etmeye çalışır. Bu tercih, yer yer anlatının akışını bozmakta; okurun, ele alınan konudan uzaklaşmasına sebep olmaktadır.
Roman, başarısız bir intihar girişiminin ardından dört gününü sanatoryumda geçiren Oba Yozo’nun ruhsal çöküntüsüne odaklanır. Yozo’nun, kendisinden yaşça büyük ve evli olan Sono ile birlikte aldığı bu ölümcül karar, yalnızca Sono’nun ölümüyle sonuçlanır. Yozo ise balıkçılar tarafından kurtarılır ve sanatoryumda dört gün geçirir. Bu sürede arkadaşları ve kuzenleri ziyaretine gelir ve sanki bu olaylar hiç yaşanmamış gibi, sanki Sono hiç ölmemiş gibi neşeli sohbetler edip gülüşür, oyunlar oynarlar. Bu keyifli anları bozan Oba Yozo'nun abisi olur ve o da kardeşinin başına bir şey gelip gelmeyeceğiyle ilgili endişe taşır.
Romanın devamında yazar sürekli araya girip olaylar hakkında, kitap hakkında ve asıl yazmak istedikleri hakkında bilgiler verir. Olan bitenlere rağmen hala umudu olan ve hayata tutunmaya çalışan bir yaşamın öyküsü..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!