İnsanın mutlu olması ve bu mutluluğu başkalarına da vermesi bazen ne kadar kolay oluyor! diyordu.Hep böyle, evet tam o anda olduğu gibi yaşamalıydı insan. Ama gerçek hayat bu değildi.Mutluluğun yanı sıra, peşini hiç bırakmayan , insanın ruhunu , bütün hayatını allak bullak eden felâketler, mutsuzluklar da vardı.
“İnsanoğlu böyle geçicidir.Kendi varlığına en çok inandığı, sevdiklerinin anılarında ve kalplerinde derin izler bıraktığını sandığı yerlerde bile hızla silinip gider.”